Kanapka po norwesku - tost

1 dobry śledź nie bardzo wymoczony i pół ogórka kwaszonego obranego ze skóry zmielić 2 razy w maszynce, dodać trochę papryki i tyle masła śmietankowego, żeby się utworzyła pienista masa. Chlebek podłużny pokrajać w plastry, obrumienić z obydwu stron, posmarować masłem śledziowym i posypać kaparami.

Śledzie w curry po norwesku

1/2 kg śledzi solonych
1 cebula
Zalewa:
50 ml octu 10%
1 łyżeczka curry
200 g cukru (!)
100 ml mleka
100 ml oleju

Ocet zagotować z dodatkiem cukru i curry. To nie pomyłka: cukru ma być 200 g.

Gdy wystygnie, dodać mleko i olej. Wszystko wymieszać.

Śledzie wymoczyć, następnie pokroić w małe kawałki. Cebulę pokroić w plasterki i ułożyć ze śledziami warstwami w naczyniu. Zalać przygotowanym wcześniej sosem, zostawić w lodówce na 24 h. 

Śledź "Oslo"

50 dag świeżych śledzi
1 łyżka octu winnego
1 pęczek zielonego koperku
6 - 7 ziaren pieprzu
1 listek laurowy
Sos:
1/2 szklanki mleka skondensowanego niesłodzonego
1 cytryna
1 łyżka masła
sól
Śledzie oczyścić, odciąć głowy, korpusy umyć, odfiletować, przeciąć wzdłuż, zwinąć jak rolmopsy i spiąć wykałaczką. Zagotować 2 szklanki wody z octem, listkiem laurowym, pieprzem i połową umytego koperku (nie pokrojonego). Posolić do smaku, włożyć śledzie i gotować 15 minut.
Przygotować sos:
W drugim garnku stopić masło, dodać mleko, wmieszać po kropelce sok z cytryny, posolić i dobrze wymieszać.
Ugotowane śledzie przełożyć na półmisek, zalać sosem i posypać posiekanym koperkiem. Podawać z pieczywem.

Rommegrot

Jest to sycące danie zrobione z gęstej, kwaśnej śmietany, mąki i mleka, podawane z masłem, cukrem i cynamonem.

Klubb, raspeball, kumpe, kompe...

Czyli kluchy norweskie.

- 80 dag obranych surowych ziemniaków
- 20 dag ugotowanych obranych ziemniaków
- 1,5 dl maki jęczmiennej (do kupienia w sklepach ze zdrowa żywnością)
- 1/2 dl maki pszennej
- 1/2 łyżeczki soli
- 1/2 łyżeczki pieprzu
- smalec
- ser norweski brązowy słodki
- 3-4 l rosołu, wywaru (może być z kostki ale najlepszy na świeżych warzywach i kawałku mięsa)
do podania - smażony boczek, lub bekon oraz sos z serem słodkim

Surowe ziemniaki zetrzeć na tarce o drobnych oczkach. Ziemniaki ugotowane przecisnąć przez praskę. Dodać pieprz, sól i mąkę w takiej ilości, aby masa dała się uformować w kule wielkości pięści, lub nieco większe. Uformować kule maczając palce w wodzie. Zrobić wgłębienie, w środek każdej kluchy wsadzić ok. łyżeczki smalcu i kawałeczek brązowego sera norweskiego. Zlepić porządnie dookoła nadzienia - kluchy maja być ścisłe i zachować formę podczas gotowania.
Gotować kluchy w rosole/wywarze/bulionie ok. 1/2 godziny na małym ogniu. Najlepiej użyć dużego niezbyt głębokiego rondla/garnka, lub 2-3 mniejszych, tak aby wszystkie kluchy gotowały się jednocześnie.
Kluchy podawać można jako dodatek do mięsa, można same i wówczas razem ze smażonym boczkiem lub bekonem.

Po przekrojeniu kluchy ma WYTRYSNĄĆ apetyczny tłuszczyk!

Pstrąg pieczony

Można go jeść przez cały rok. Jak jest ciepło robię go na grillu, a zimową porą w piekarniku na ruszcie. Ilość zależy od tego ile osób mamy do nakarmienia. 

• po 1 pstrągu na osobę lub więcej - zależy jaki kto ma apetyt (takim ok. 30 dkg)
• natka pietruszki
• bazylia
• szczypiorek
• czosnek
• olej
• sól

Oczywiście zielenina dobrze jak jest świeża, ale suszona też ja godnie zastępuje.

Oczyszczone pstrągi włożyć do miski i wymieszać z olejem, posiekaną zieleniną, przeciśniętym czosnkiem i solą. Zostawić najlepiej na noc. Co jakiś czas obracać, pamiętać też o włożeniu przypraw do wnętrza pstrąga.  Rozgrzać grill lub piekarnik, ułożyć pstrągi na ruszcie i piec ok. 15 minut z każdej strony. Obracać delikatnie, aby się nie rozpadły.

Podawać z cząstką cytryny, pieczywem lub ziemniakami. Do tego miska sałaty.

Zupa rybna po norwesku

1 l bulionu rybnego ugotowanego na głowach i ościach ryb np. łososia (ja użyłam zamrożone resztki karpia z Wigilii, na których ugotowałam bulion)
60 dag sprawionych ryb (dorsz / halibut / łosoś - koniecznie co najmniej 2 rodzaje ryb) - był tylko dorsz, mintaj i karp, bo to było w moim sklepie (karp mrożony)
20 dag marchewek
1 ziemniak
1 korzeń selera
1-2 łodygi selera naciowego
1 por
2 cebule
sok z 1/2 cytryny
sól
biały pieprz
3 żółtka (nie dałam)
1/2 szklanki kremówki
1/2 szklanki kwaśnej śmietany
natka do posypania zupy
Obrać i posiekać cebule. Marchewki, ziemniaki i seler obierać i pokroić w niedużą kostkę. Por i seler naciowy pokroić w cienkie plasterki. Warzywa wrzucić do bulionu rybnego, gotować 10-15 minut. Opłukać  i osuszyć ryby, skropić je sokiem z cytryny, lekko posolić. Pokroić na kawałki i dodać do zupy. Gotować kolejne 10-15 minut na małym ogniu, aby nam się nie rozpadła ryba. Pominęłam żółtka i dodałam samą śmietanę.  Przyprawiamy  do smaku, posypujemy posiekaną natką.
Przepis znalazłam na ugotuj.to.pl, ale dopasowałam do podniebienia moich dzieci. 
Fot. Arkadiusz Ścichocki / AG

Zupa cebulowa po norwesku

Cebula zwyczajna, cebula jadalna, czosnek cebula (Allium cepa L.) – gatunek rośliny należący do rodziny czosnkowatych. Pochodzi z Azji Środkowej. Botaniczna nazwa tej rośliny to czosnek cebula, w użyciu jest jednak głównie nazwa cebula.

- 6 cebul
- 2 ząbki czosnku
- 2 łyżki masła
- 1 3/4 litra wywaru lub bulionu z kostki
- 2 łyżeczki ostrej musztardy
- 1 liść laurowy
- sól, pieprz
Cebule pokroić w cienkie krążki, czosnek drobno posiekać i podsmażyć w garnku na maśle aż będzie miękki, dodać bulion, musztardę i liść laurowy. Gotować na wolnym ogniu przez ok. 45 min pod przykryciem, doprawić solą i pieprzem.
Serwować z grzankami lub białym chlebem zamoczonym w zupie i posypanym żółtym serem, lub z białym chlebem podsmażonym ma patelni z oliwą z oliwek, przyprawami(wg uznania) i żółtym serem.

Ja tą zupę zawsze miksuję i dodatkowo przecieram. 

wg. Norwegian Cooking for Everyone - Bjarne Hakon Hansson Espen Gronli Melody Favish

zdjęcie http://justyna.uwielbiam.pl/recipies_pic/2447_org.jpg

Reinsdyrstek

Reinsdyrstek - kotlet z renifera, jedna z najpopularniejszych mięsnych potraw w Norwegii.

8 kotletów z renifera (około 1 kg)
1/2 szklanki maki pszennej, 
1 cebula
1 łyżka masła
200 ml czerwonego wina
400 ml bulionu 
pieprz czerwony
sól, pieprz 
Obrać i drobno posiekać cebulę. Podsmażyć ją w garnku na malej ilości masła. Następnie dodać czerwone wino i bulion, zamieszać i gotować na małym ogniu do momentu wyparowania połowy płynu. Całość przecedzić i z powrotem wlać do garnka, dodać mąkę i łyżkę masła oraz przyprawić do smaku solą i czerwonym pieprzem (potrawa musi być ostra). Gotować mieszając do momentu aż sos uzyska gęstą konsystencję. Kotlety rozbić, oprószyć solą, mąką i pieprzem, smażyć na oleju około 3 minuty z każdej strony. Podawać na rozgrzanym talerzu suto polane sosem najlepiej z ziemniakami i borówkami oraz brokułami lub brukselką.

Łosoś solony Gravlaks

Łosoś szlachetny (Salmo salar) - ryba z rodziny łososiowatych (Salmonidae)

Gravlaks - łosoś marynowany, proste ale bardzo smaczne i pożywne danie

-filet z łososia (surowy) 
-dwie szklanki soli (grubej) 
-szklanka cukru 
-2 pęczki koperku 
Z fileta usuwamy ości najlepiej cążkami. 
Sól mieszamy z cukrem i posiekanym koperkiem. 
Na ściereczce lnianej (ręcznik kuchenny) wysypujemy połowę naszej mikstury i układamy na niej łososia skórą do dołu, resztę mikstury wysypujemy na wierzch, zawijamy ciasno łososia ściereczką całość wkładamy do worka foliowego i umieszczamy w lodówce na 2 dni. Po tym czasie zeskrobujemy miksturę i mamy gotowego Łososia który konkuruje z najlepiej wędzonymi łososiami. 

Smalahove

Gotowane/peklowane/wedzone/etc glowy owcze.

Rakfisk

Pstrąg - zbiorowa zwyczajowa nazwa drapieżnych gatunków ryb należących do rodziny łososiowatych (Salmonidae). Pokrewne gatunki/podgatunki, które w krajach anglosaskich bądź niemieckojęzycznych są określane jako trout (ang.) czy Die Forelle (niem.). W języku polskim formy wędrowne tych samych gatunków określane są zazwyczaj jako "troć".

Nie tylko ryby, ale cała żywność sprzedawana w Norwegii powinna być zdrowa - z takiego założenia wychodzą tutejsze służby sanitarne. Mają za zadanie nie dopuścić do tego, by ktokolwiek w Norwegii zatruł się po zjedzeniu kupionego tu produktu. Zadanie to nie jest takie proste, zwarzywszy na fakt, że do tradycyjnych norweskich przysmaków należy... zepsuta ryba. Nazywa się Rakfisk. Jest przyrządzana z pstrąga, którego się soli, a następnie pozostawia na dwa lub trzy miesiące, aby sfermentował. Kiedy jest gotowy, je się go na surowo.

Sztokfisz

Sztokfisz (z niemieckiego stockfisch) - nazwa handlowa produktu przetwórstwa rybnego.

Są to suszone ryby najczęściej z rodziny dorszowatych - przede wszystkim duże dorsze - pochodzące z połowów na Morzu Północnym, łowiskach islandzkich i nowofundlandzkich, a w połowie XX w. także na łowiskach północnej części Oceanu Spokojnego.
Technologia produkcji sztokfiszy polega na usunięciu głowy, rozcięciu wzdłuż i wypatroszeniu ryb, a następnie suszeniu ich na wolnym powietrzu w niskiej temperaturze. Przed spożyciem sztokfisze należy ubijać młotkiem do mięsa, a następnie przez kilka dni moczyć, zmieniając wodę 2 razy dziennie. Tradycyjnie Norwegowie spożywają sztokfisze tylko raz do roku - na święta Bożego Narodzenia.
Obecnie produkcja sztokfiszy uległa znacznemu zmniejszeniu ze względu na powszechne stosowanie zamrażania złowionych ryb. Produkowane są nadal w Norwegii jako przysmak kulinarny, eksportowany do krajów śródziemnomorskich - sztokfisze używane są m. in. w tradycyjnej kuchni włoskiej, a także portugalskiej przy przygotowywaniu tradycyjnej potrawy - bacalhau.

Akvavit

Akvavit (aquavit, akevit)
Jest to skandynawska, przeważnie bezbarwna wódka kminkowa o mocy 40 - 45 %. Nazwa akvavit pochodzi od łacińskiego sformułowania aqua vitae, które oznacza "wodę życia". Wytwarza się ją na bazie spirytusu zbożowego lub ziemniaczanego, który aromatyzowany jest nalewem na kminku oraz innymi dodatkami, takimi jak skórka pomarańczowa i cytrynowa, anyż, koper, kardamon. Obecnie produkuje się ją przede wszystkim w Danii, Szwecji, Finlandii i Norwegii. Najpopularniejszy jest duński Alborg Taffel produkowany ze skrobi ziemniaczanej i aromatyzowany kminkiem, Alborg Porse Snaps aromatyzowany mirtem oraz Jubiloeums Akvavit, aromatyzowany koprem ogrodowym.

Hvalbiff

Hvalbiff to kontrowersyjne danie - stek z wieloryba. Norwegia jest jednym z niewielu krajów, w których połów wielorybów (konkretnie: płetwali karłowatych) jest dozwolony, mimo protestów obrońców praw zwierząt. Podobny problem dotyczy fok. Choć polowania na foki budzą równie gorące dyskusje co wielorybnictwo, w Norwegii nie są zakazane. Bardzo dobre dania przyrządzone z mięsa tych zwierząt można zjeść zwłaszcza w restauracjach na północy kraju, gdzie w menu figuruje foka z rusztu, w potrawce, a nawet focze lasagne.

Jak zrobić hvabiff?

Tak jak każdy befsztyk, trudnością może być jedynie zdobycie mięsa z wieloryba... I dobrze, niech sobie pływa.