Jemioła

Jemioła (Viscum L.) – rodzaj pasożytniczych roślin z rodziny sandałowcowatych lub jemiołowatych w zależności od ujęcia systematycznego. Obejmuje ok. 70 gatunków rosnących głównie w tropikalnej i subtropikalnej Afryce, nieliczne gatunki występują w Azji, Europie i Australii. Są to rośliny pasożytnicze lub częściowo pasożytnicze rosnące na drzewach. Niektóre gatunki są roślinami leczniczymi i trującymi.

W starożytności jemioła pospolita uważana była za dar bogów. Przypisywano jej właściwości magiczne. Szczególnie rośliny rosnące na dębach (ew. okazy podobnego do jemioły gązewnika) uchodziły za talizman, ponad który nie było większej świętości. Druidzi traktowali ją w sposób szczególny - ścinanie jemioły było ważnym obrzędem w ich wierzeniach. Zbierano ją w dniu zimowego przesilenia dnia z nocą, a także na przełomie wiosny i lata. Ścięte pędy świętej jemioły leczyły niemal wszystkie choroby, jednały pomyślność, włożone do wazonu lub podwieszone pod sufitem chroniły dom przed złymi mocami, zapobiegały pożarom, a już powstałe wygaszały. Pędy jemioły sprowadzały do domu szczęście i bogactwo, spełniały ludzkie życzenia i marzenia, noszona przy sobie zapewniać miała potencję seksualną. Niestety również jako pasożyty życia miały sprowadzać na aurę małżeństwa złe dni.

Kiedyś jemioła pospolita była lekiem niemal na wszystko, obecnie wyciąg z jej pędów i liści stosuje się pomocniczo w leczeniu choroby nadciśnieniowej (obniża ciśnienie tętnicze krwi). Plemiona z Australii i Afryki uważają, że jemioła sprzyja płodności.

Argania żelazna

Argania żelazna, argania żelazodrzew, olejara żelazna, tłuścianka żelazna, drzewo arganowe (Argania spinosa (L.) Skeels) – gatunek drzewa z monotypowego rodzaju Argania z rodziny sączyńcowatych. Endemit występujący wyłącznie w regionie Sus w południowym Maroku, pomiędzy As-Sawirą, a Agadirem na terenach obejmujących 700-800 tys. hektarów. Ocenia się, że na terenie tym występuje około 21 milionów drzew arganowych, odgrywających ważną rolę w funkcjonowaniu tego środowiska. Notuje się jednak ciągły spadek ich liczby. Zdziczałe drzewa tego gatunku rosną także w południowej Hiszpanii.

Z nasion wytwarzany jest olej jadalny zawierający do 68% ekstraktu. Jest on wykorzystywany do gotowania, do oświetlenia i do wyrobu mydeł. Wytłoki z nasion służą jako dobra pasza dla wielbłądów, owiec i bydła i kóz. W wyniku fermentacji miąższu owoców uzyskiwany jest napój alkoholowy o nazwie mahia d'Argan.
Lekkie drewno służy do wyrobu mebli, w tym dekorowania skrzyń wyrabianych w Essaouirze. Jako opał uzyskiwany jest dobrej jakości węgiel drzewny. Zresztą jako paliwo wykorzystywane jest zarówno drewno, jak i łupiny orzechów. Korzenie drzewa arganowego wrastają głęboko w poszukiwaniu wody, tym samym pomagają rozpulchniać ziemię i zapobiegają erozji.

Rukola

Rokietta siewna (Eruca sativa Mill., Eruca vesicaria) - gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny kapustowatych. Nazywany bywa też rukolą. Rośnie dziko we Włoszech i we Francji oraz w Azji wschodniej. W Polsce jest czasami (rzadko) uprawiana i przejściowo dziczejąca (efemerofit).

Liście spożywane mogą być jako warzywo, jest to także roślina przyprawowa. Z nasion otrzymuje się olej. Czasami jest też używana jako dodatek do musztardy.
W kuchni śródziemnomorskiej wykorzystywana jest w charakterze sałatki. Ma silny, aromatyczny, orzechowo-pieprzowy smak. Dobrze nadaje się jako zaostrzający dodatek do mdłych owoców morza, awokado, mozzarelli.

Bluszczyk kurdybanek

Bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea L.), zwany też zwyczajowo bluszczykiem ziemnym, kurdybankiem, obłożnikiem - gatunek byliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w całej Europie, w umiarkowanych strefach Azji, na Syberii, zadomowiony także w Ameryce Północnej gdzie jest gatunkiem zawleczonym. Pospolity na całym obszarze Polski.

Zbiera się młode, soczyste pędy na początku kwitnienia oraz młode liście. Najsmaczniejsze są w kwietniu-maju, ale można je zbierać aż do czerwca. Jest stosowany świeży lub suszony jako przyprawa. Bluszczyk ma gorzki smak - doprawia się nim gulasz, duszone warzywa i mięsa, siekane mięsa, zupy jarzynowe i ziemniaczane. Świeże ziele dodaje się w celu poprawienia smaku do omletów, masła ziołowego, past twarogowych i serowych, jajecznicy, ziemniaków, ryżu i makaronu.

Zrób z nich jajecznicę na samym maśle. Dodawanie np. kiełbasy albo boczku ze względu na dominujący smak zabije niepowtarzalność jajecznicy ziołowej. W ostatniej fazie smażenia dodaj do jajek posiekane drobno listki kurdybanka. Posól do smaku.

Rzodkiewka

Rzodkiew zwyczajna (Raphanus sativus) L. - gatunek roślin obejmujący wiele odmian. Prawdopodobnie pochodzi z wybrzeży Morza Śródziemnego. W uprawie roślina rozprzestrzeniła się po całym świecie, w wielu miejscach występują również zdziczałe formy. W Polsce występuje głównie jako roślina uprawna, lecz przejściowo dziczeje (ergazjofigofit).

Czerwona rzodkiewka była uprawiana w Egipcie już 2000 lat temu, lecz przypuszczalnie pochodzi z Chin bądź Środkowej Azji. Dzika rzodkiewka nadal rośnie na terenie Chin i została wprowadzona przez Chińczyków do środkowej Azji jeszcze w czasach prehistorycznych. Grecy wysoko cenili jej smak w III w. p.n.e., zaś Rzymianie odnotowali istnienie wielu odmian o różnym kształcie i barwie już w czasach chrześcijaństwa. Rzymianie zabrali rzodkiewkę na północ; w Niemczech zaczęto ją regularnie uprawiać w XIII wieku. Rzodkiewka była jedną z pierwszych europejskich roślin uprawnych zabranych na kontynent amerykański.

Jest to warzywo korzeniowe o białym, bardzo pieprznym w smaku miąższu. Jest wyśmienitym źródłem witaminy C. W kuchni zachodniej stosuje się świeżą rzodkiewkę w sałatkach i przystawkach, lecz w Chinach i Japonii marynuje się ją w solance.