Naleśniki ze szpinakiem i białym serem

naleśniki wg ulubionego przepisu
paczka szpinaku mrożonego lub 1 kg świeżego
20 dkg białego sera
sól, pieprz

  

Ostre papryczki nadziewane

Przepis znaleziony w jakimś dodatku z przepisami do Przyjaciółki.
 8 strąków ostrej papryczki  - u mnie dużo więcej
20 dag serka feta
25 dag twarogu
ząbki czosnku
oliwa, sól, zioła, pieprz
 Paprykę odcinamy od góry, usuwamy nasiona, płuczemy i lekko obgotowujemy (moczyłam przez parę godzin w wodzie z octem bez gotowania). Ostudzone papryczki nadziewamy wymieszanymi i doprawionymi serami. Do słoików wkładamy po ząbku czosnku, układamy paprykę i zalewamy gorąca oliwą. Zakręcamy.
Drugie nadzienie zrobiłam z tuńczyka roztartego z kaparami (domowe, z nasturcji) - przepis z włoskiej gazety Mangiare bene.
Pasteryzowałam w piekarniku.

Chłodnik z botwinki

2 pęczki botwinki (duże liście odcięłam i użyłam do jarzynki - coś jak szpinak)
pęczek dymki
pęczek rzodkiewki (można użyć także ładne listki)
ogórek wąż ze skórką
pęczek koperku
maślanka, zsiadłe mleko, kefir, śmietana (proporcje dowolne - razem 2l)
sól, pieprz
sok z cytryny
jajko na twardo - po 1 na porcję
raki mile widzane
Botwinkę pokrojoną, gotuję na pół miękko z przyprawami. Resztę warzyw siekam drobno i mieszam z zimną botwiną, do tego maślanka itp.).
Schłodzić ok. 2 godziny i podawać!
Pyszne na polski tropik.

Sernik na zimno

3 serki homogenizowane naturalne
6 jajek
4 dkg żelatyny
1 szklanka cukru
1 galaretka czerwona
owoce (maliny, truskawki, itp.)
Ubić jaja z cukrem, dodać serki homo, wymieszać. W międzyczasie rozpuścić żelatynę w 1/2 szklanki gorącej wody, trochę ją ostudzić (ew. serek podgrzać) i wymieszać z masą serową. Wlać do tortownicy i zostawić do stężenia.
Na wierzch owoce i galaretka.
Można na spód dać biszkopty namoczone herbatą lub sokiem.

Twarożek domowej roboty

2 l słodkiego mleka
250 ml śmietany 18%
Mleko gotujemy, a po ostudzeniu dodajemy śmietanę. Mieszamy i odstawiamy na 12 godzin. Kwaśne mleko ogrzewamy bardzo powoli do temperatury najwyżej 50 'C. Możemy również dla pewności umieścić naczynie z mlekiem w kąpieli wodnej i podgrzewać około pół godziny, aż twaróg oddzieli się od serwatki. Trzeba pilnować, żeby nie zagrzało się za bardzo, bo twaróg będzie suchy i „piaszczysty”. Następnie wylewamy podgrzane kwaśne mleko na sito, a gdy serwatka się oddzieli, przekładamy twarożek do płóciennego woreczka lub lnianej ściereczki. Zawiązujemy i obciążamy deseczką lub wieszamy nad miską. Kwaśne mleko możemy wcześniej odtłuścić zdejmując z niego śmietanę, wtedy otrzymamy niskokaloryczny ser, który możemy stosować np.: w trakcie diety odchudzającej. Gotowy ser możemy posolić.
To oryginalny przepis p. Kuronia.
Ja dałam na 2 litry mleka, mały jogurt naturalny, małą śmietanę 18%, duży kefir.
Były już w ostatnim dniu do spożycia.
Do gotowania dodałam trochę soli i kminku.
Przecedziłam, ale bez obciążania.
Twaróg wyszedł pikantny, ale pyszny.
Użyłam go do naleśników ze szpinakiem i serem.

Omlet z chmielem

4 jajka,
garść pędów z chmielu,
sól,
pieprz,
masło,
szczypiorek.
Jajka roztrzepać z solą i pieprzem. Obsmażyć na maśle dość długie kawałki pędów, zalać je jajkami, posypać drobno posiekanym szczypiorkiem i usmażyć z obu stron.

Ayran

Ayran, (IPA: [aɪˈran]), (tur.: Ayran), (bułg.: айрян lub мътеница), (gr.: Αϊράνι), (arm.: Թան), (alb.: Dhallë), to popularny turecki napój wytwarzany z jogurtu i wody (w proporcji 2:1 lub 1:1). Zazwyczaj dodawana jest do niego sól, a czasami też pieprz. Podawany jest schłodzony, może też mieć pianę. Często spożywany jest razem z kebabem. Ayran jest podobny do popularnego m.in. w Iranie i Armenii napoju Doogh (dugh, abdug, tahn), który jednak jest poddawany krótkiemu procesowi fermentacji i jest lekko musujący.
Ayran jest także popularny w innych krajach Bliskiego Wschodu. Na tureckiej prowincji napojem tym podejmuje się gości. Ayran można kupić w restauracjach i sklepach, ale można też zrobić go samemu - w wersji podstawowej (jogurt, woda, sól) lub też dodać posiekaną miętę. Ten drugi przepis jest popularny podczas upałów - gasi pragnienie i działa "odświeżająco". W Turcji Ayran stanowi mocną konkurencję dla innych napojów, w tym tych produkowanych przez globalne koncerny. Ormianie i Arabowie nazywają ten napój tan i pod tą nazwą jest on popularny m.in. w USA.

Manchego

Manchego to bardzo popularny hiszpański ser twardy wyrabiany z owczego mleka na suchych równinach La Mancha, znanych wszystkim z powieści Cervantesa. Hodowana jest tam od dawna rasa owiec „manchega”, która daje mleko o zawartości minimum 6% tłuszczu. Obecnie znane są dwa typy sera manchego: ser wiejski robiony z surowego mleka i przemysłowy wytwarzany z pasteryzowanego mleka. W zależności od wieku sera ma on kolor od jasnobrązowego do ciemnoszarego. W miąższu widoczne są charakterystyczne małe dziurki. 
Do produkcji tego sera potrzebne jest świeże mleko owcze, które po wydojeniu jest przecedzone przez gęste sito i schłodzone do 4OC, następnie zostaje odtransportowane do serowarni. Tam podgrzewa się je do ok. 40OC i ścina podpuszczką. Powstały skrzep serowy miesza się specjalnymi widełkami, które rozdrabniają go do wielkości ziarenek ryżu. Następnie skrzep przekłada się do cylindrycznych, pofałdowanych od wewnątrz form. To pofałdowanie powoduje, że na zewnętrznej powierzchni krążków sera są widoczne zygzaki charakterystyczne dla tradycyjnego wyrobu serów, które niegdyś były ściskane sznurami konopnymi. Dziś resztkę serwatki usuwa się poprzez prasowanie. Po tej czynności sery trafiają do kąpieli solankowych na dzień lub dwa, po której następuje krótkie suszenie i długie dojrzewanie. Czas dojrzewania wynosi co najmniej 50 dni. W tym czasie na powierzchni sera tworzy się szarozielona pleśń, którą należy regularnie usuwać, jednocześnie przekładając sery. Gotowy ser manchego zawiera około 50% tłuszczu w suchej masie serowej. Ze względu na wiek wyróżnia się trzy rodzaje sera manchego: młody (fresco) mający 50 dni, stary (curado) 3-4 miesięce, oraz dojrzały (viejo). Im starszy ser tym wyrazistszy smak i aromat. 
Jest to doskonały ser stołowy, nadający się do kanapek, ryb, grzybów, sałatek, klusek i wielu innych dań. Pasuje także do oliwek i wina.

Słowackie śniadanie

• grudka bryndzy
• masło
• papryka mielona
• kminek
• cebula
• por
• chleb
• Ser liptowski to gatunek miękkiego, dojrzewającego sera (ser pomazankowy), wytwarzany z owczego mleka. Przypomina bryndzę i nadaje się do smarowania
  Produkowany głównie na terenie południowych Karpat, a jego nazwa pochodzi od Liptowa na Słowacji, gdzie jest także produkowany.
  
  

Jajko

Jaja jako bogate źródło substancji odżywczych są podstawą wielu potraw. W Polsce najczęściej spożywa się jaja kurze, a także kacze, gęsie i przepiórcze (ostatnimi czasy wzrasta popularność jaj strusich). Jaja towarzyszą człowiekowi od początku jego istnienia. Jaja rybie zwane są ikrą i uważane w postaci kawioru za wyrafinowany przysmak.

Najpopularniejsze potrawy z jaj:
jajecznica 
Jaja po rozbiciu smaży się mieszając i dodając przyprawy, często dodaje się także warzywa, mięsa, ser lub grzyby.
jajo sadzone 
Jajo po ostrożnym rozbiciu skorupki – tak by nie uszkodzić błonki otaczającej żółtko – smaży się na rozgrzanym tłuszczu, ścinając tylko białko.
jajo na miękko 
Jajko wraz ze skorupką gotowane w wodzie przez ok. 3 min, charakteryzuje się ściętym białkiem i płynnym żółtkiem, spożywane po usunięciu skorupki tylko z jednego z wierzchołków, często potrawa ta jest urozmaicana – do płynnego żółtka dodaje się odrobinę masła.
jajo na twardo 
Jajko wraz ze skorupką gotowane w wodzie przez przynajmniej 5 min., spożywane po obraniu ze skorupki, można je potem kroić w plasterki np. na kanapki lub w ćwiartki i spożywa się najczęściej z majonezem, czasem z chrzanem lub musztardą. Jaja na twardo są też nieodłącznym składnikiem wielu gatunków sałatek.
jajo na półtwardo (mollet) 
Gotuje się tak jak na twardo, ale czas gotowania od chwili zawrzenia wynosi 4 minuty.
jajo w koszulce 
Jajko surowe gotowane 3-4 min. w roztworze wody z octem (100 ml dziesięcioprocentowego octu na 1 l roztworu) do ścięcia się białka
pasta jajeczna 
Jajka na twardo, obrane, zmielone, wymieszane z masłem lub majonezem, do smarowania kanapek.
kogel-mogel 
Żółtka jaj ucierane z cukrem i ewentualnie różnymi dodatkami, mieszane z ubitym na sztywną pianę białkiem.
jajo na niebiesko, jajo po chińsku, stuletnie jajo, chiń. pídàn 
Jaja (zwykle kacze) poddawane przez kilka tygodni fermentacji w mieszaninie wapna, słomy ryżowej i naparu herbaty – chiński przysmak towarzyszący chińskiej kulturze od lat.
jaja kiszone 
Jaja na twardo po dokładnym pokruszeniu skorupki (bez jej odrywania), gotowane następnie w osolonej wodzie z dużą ilością kminku, następnie przełożone do naczynia szklanego lub kamionkowego i odstawione do ukiszenia na kilka tygodni, popularna w kuchni berlińskiej zakąska do piwa.
jaja herbaciane, jaja marmurkowe 
Jaja gotowane na twardo, w trakcie gotowania kruszona jest (bez odrywania) skorupka i dodawane do wody przyprawy – głównie herbata, anyż gwiaździsty, kminek, sól. Proces gotowania trwa około godzinę, jaja pozostawia się w wywarze do wystygnięcia, po czym obiera ze skorupek.
jaja faszerowane 
Ugotowane jaja, przecięte wzdłuż wraz ze skorupką, posiekane drobno wraz z dodatkami, natką pietruszki, smażoną cebulą, bułką tartą i przyprawami wkładane są ponownie do połówek skorupek i odsmażane. Popularna w polskiej kuchni gorąca przekąska z gotowanych na twardo jajek.
Poza tym jajka są jednym z podstawowych składników ciast. Wchodzą także w skład panierek, kremów, naleśników itp.