Zawartość potasu w ziołach i przyprawach

Przypraw używamy często i nie zastanawiamy się co zawierają oprócz wspaniałego aromatu. Dla pacjenta dializowanego nie są jednak obojętne!
Niska zawartość potasu (można użyć do 1 łyżeczki na porcję):
cynamon
musztarda
świeża mięta
gałka muszkatołowa
pieprz biały
ziarna sezamu
Średnia zawartość potasu (używać ostrożnie - maksymalnie 1/2 łyżeczki na porcję):
pieprz czarny
kardamon
chili
kolendra
kminek
suszony rozmaryn
szałwia
curry
ziarna kopru
imbir
oregano
świeża pietruszka
szafran
nasiona anyżu
tymianek
majeranek
Wysoka zawartość potasu (unikać lub używać szczyptę):
bazylia
estragon
liście kolendry
suszona pietruszka
papryka
kurkuma
liście laurowe

Szafran

Od wieków hoduje się szafran uprawny (Crocus sativus). Wysuszone znamiona szafranu uprawnego używane są jako przyprawa. Ten żółty proszek jest najdroższą przyprawą na świecie. Na zebranie 1 kg znamion potrzeba 150 tys. kwiatów szafranu uprawnego.
Przyprawa służy do nadawania smaku, aromatu i barwy sosom, zupom i potrawom z ryżu. Zbiera się znamiona wraz z częścią słupka, stanowiące właściwą przyprawę. Zbyt duża ilość szafranu sprawia, że potrawa staje się gorzka.
W Polsce kwiaty pojawiają się w stanie bezlistym w połowie września, a na południu, gdzie znajdują się główne miejsca uprawy, w październiku i listopadzie.
www.Wikipedia.pl

Syrop z pieprzu

Według medycyny ludowej przyprawa ta potrafi również skutecznie zbić gorączkę. Należy przygotować odpowiedni roztwór i przyjmować po łyżce kilka razy dziennie, aż temperatura spadnie.
2 łyżki pieprzu i 2 łyżki cukru należy gotować w 1/2 l wody, aż objętość otrzymanego płynu zmniejszy swoją objętość do objętości filiżanki.
wg. www.jejkuchnia.pl

Herbatka z imbiru

Kawałek obranego i utartego korzenia imbiru należy zalać szklanką wrzątku, przykryć i odstawić na 10 min. Do przecedzonego płynu dodać trochę miodu. Pić małymi łyczkami.
Można oczywiście dodać imbir do herbaty.

Imbir

Imbir (Zingiber Boehm.) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Występuje w stanie dzikim w strefie tropikalnej Azji i Australii.
W przypadku przedawkowania imbiru (herbaty, nalewki, tabletek, surowego imbiru) można odczuć zawroty głowy, senność, nudności oraz nieregularny rytm bicia serca. Z tego powodu nie należy łączyć różnych preparatów zawierających imbir.
Imbir, a właściwie jego korzeń poprawia krążenie oraz ułatwia trawienie.
Nie występuje już nigdzie w stanie dzikim - imbir jest uprawiany. Zawiera wapń, magnez, fosfor i potas.
Właściwości lecznicze imbiru:
1. Pobudza układ odpornościowy
2. Niszczy wirusy (jest bardzo korzystny przy przeziębieniach i bólach gardła)
3. Posiada działanie rozgrzewające (zaleca się jego stosowanie jesienią i zimą)
4. Działa przeciwzapalnie (pomaga przy zapaleniu stawów)
5. Reguluje pracę woreczka żółciowego
6. Przeciwdziała nadmiarowi gazów w jelitach
7. Zmniejsza wydzielanie kwasów żołądkowych
8. Niweluje poranne nudności (zalecany dla kobiet w ciąży)
9. Działa napotnie (pomaga usuwać toksyny)

Ras el hanout II

2 łyżeczki kuminu
2 łyżeczki imbiru
2 łyżeczki soli
1 i 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka zmielonych nasion kolendry
1 łyżeczka cayenne
1/2 łyżeczki ziela angielskiego
1/2 łyżeczki zmielonych goździków
Mieszankę firmowaną przez Bart Delicatessen zamknięto w eleganckiej, metalowej puszce.
Cena: 40,92 zł. Kupisz w sklepie Kuchniasklep w warszawskim Centrum handlowym Blue City oraz w sklepie internetowym: www.kuchniasklep.pl

Ras el hanout I

1 łyżeczka ziela angielskiego
2 łyżeczki utartej gałki muszkatołowej
1/3 łyżeczki szafranu
1 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
1 1/2 łyżeczki kwiatu muszkatołowca
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka kardamonu
1 łyżeczka kolendry
2 łyżeczki zmielonego imbiru
2 łyżeczki soli
1 łyżeczka kurkumy
1 łyżeczka nasion kopru włoskiego
1 łyżeczka lawendy
1 łyżeczka suszonych płatków róż
W skład oryginalnej przyprawy wchodzi ponad dwadzieścia ziół i suszone pączki róż. Dodaje się ją do ryżu, kaszy kuskus, do potraw jednogarnkowych, w tym marokańskiego gulaszu tajine.

Domowy sos Worcestershire

Mam go - wreszcie!
Sos Worcestershire to sos kulinarny o korzennym smaku i płynnej konsystencji; produkowany przez firmę "Lea & Perrins" w angielskim mieście Worcester. Produkcja sosu na skalę przemysłową ruszyła w 1837 roku. Sos jest dodatkiem smakowym do zarówno poddanych obróbce (gotowaniu) dań, jak i dań niegotowanych, w szczególności zaś do dań z wołowiny. Jest też ważnym składnikiem sałatki Cezara oraz koktajlu "Krwawa Mary".
Sfermentowany sos rybny garum był jedną z nieodłącznych części kuchni greckiej i rzymskiej oraz stanowił podstawę handlu cesarstwa rzymskiego, lecz sos Worcestershire jest spuścizną kontaktów imperium brytyjskiego z Indiami. Podobne sosy bazujące na sfermentowanych anchois pojawiały się w Europie już w XVII wieku, lecz popularność sosu Worcestershire nastąpiła w latach 30. XIX wieku.
Może to nie jest to, ale ...
Możemy go zrobić:
Pół kwarty octu słodowego (brązowego) - czyli 1/2 litra!
2 drobno posiekane szalotki
2 łyżki stołowe esencji z anchois
3 łyżki stołowe ketchupu z orzecha włoskiego (można go sporządzić także samodzielnie z orzechów włoskich w łupinach, cebuli, soli, octu słodowego, czosnku, goździków i mocnego czerwonego wina)
2 łyżki sosu sojowego
szczypta soli
Po zmieszaniu wszystkich składników i umieszczeniu ich w dokładnie zamkniętej butelce przez dwa tygodnie każdego dnia dwukrotnie należy mocno wstrząsnąć miksturę, a przed ostatecznym przygotowaniem do spożycia - przecedzić ją dokładnie.

Chermoula - szermula

Chermoula to ostra, marokańska przyprawa w formie pasty. Jej skład bywa różny, ale podstawowymi składnikami są czosnek i kolendra. Poza tym często zawiera oliwę, sos z cytryny, kumin i sól, czasem również cebulę, chilli, pieprz a nawet szafran.

½ pęczka natki, grubo posiekanej
½ pęczka kolendry, grubo posiekanej
2 czerwone cebule hiszpańskie, obrane i grubo posiekane
4 ząbki czosnku
1 łyżeczka mielonej kolendry
2 łyżeczki kuminu
1 łyżeczka ras el hanout (mieszanki przypraw marokańskich)
1½ łyżeczki mielonej kurkumy
1 łyżeczka chilli w proszku
1 łyżeczka wędzonej papryki
2 łyżeczki soli morskiej
1½ - 2 świeżych cytryn, wyciśniętych
oliwa z oliwek

Zmiksować dokładnie wszystkie składniki. Ilość oliwy czyni marynatę bardziej lub mniej płynną.

Inny przepis:

pęczek świeżej kolendry
pęczek natki
cytryna
2 ząbki czosnku
mała czerwona papryczka chilli
2 łyżeczki sproszkowanej papryki
oliwa z oliwek

Wykonanie jak wyżej.

Używamy jako marynaty do ryb i owoców morza lub jako przyprawy do upieczonego już mięsa.

Śledzie korzenne

o,5 kg śledzi typu matjas

2 - 3 cebule

10 dkg rodzynek 

2 łyżeczki przyprawy do pierników

1/2 szklanki oleju

Śledzie wymoczyć, pokroić w kawałki. Cebule pokroić i sparzyć wrzątkiem. Wszystkie składniki wymieszać razem. Zostawić do przegryzienia na co najmniej 2 godziny.

Można użyć gotowych śledzi po wiejsku, razem z cebulą - wtedy nie dodajemy dodatkowej cebuli i oleju. 

Przyprawa do piernika to zmielone: cynamon, imbir, goździki, cukier, gałka muszkatołowa, kolendra, ziele angielskie, pieprz czarny, kardamon.

Śledzie wg. tego przepisu zrobiłam na Wigilię w pracy i wszystkim smakowały, mimo dość orginalnego smaku!!

Adżika

Adżika - pasta z czerwonej papryki z dodatkiem m.in. pomidorów i czosnku. Popularny dodatek kuchni kaukaskiej.
2.5 kg czerwonych pomidorów
1 kg marchwi
1 kg jabłek antonówek lub innych kwaśnych
1 kg papryki czerwonej
300 gr czosnku
2 ostre papryczki
1 szkl. oleju
1 szkl. cukru
1 szkl. octu 9%
3 łyzki soli
Wszystkie warzywa dokładnie umyć, obrać te, co potrzebują obrania, z papryki wyjąć nasiona. Po tym wszystko zemleć w maszynce do mielenia.
Masę warzywną gotować, mieszając co jakiś czas, na niedużym ogniu 2 godziny, po czym dodać sól, cukier, ocet, papryczki i gotować jeszcze ok. 30 min

Tabasco

Tabasco - rodzaj ostrej przyprawy, otrzymywanej z jednej z odmian papryki owocowej, mającej owoce o długości 3-5 cm. Słowo tabasco znaczy "wilgotna ziemia" i jest powszechnie znane dzięki "sosowi Tabasco" - nazwa ta jest zastrzeżona dla rodziny McIlhenny c.o. mającą wyłączność na produkcję owego sosu pod nazwą TABASCO od połowy XIX wieku. Sos Tabasco powstaje wyłącznie z naturalnych składników. Zgodnie z recepturą, opracowaną w 1868 roku, dojrzałe papryczki miażdżone są z solą, następnie dojrzewają w dębowych beczkach przez 3 lata, po czym mieszane są z octem winnym.

http://www.tabasco.com/main.cfm

Pieprz ziołowy

"Pieprz ziołowy", będący mieszanką ziół i przypraw jest równie ostry jak pieprz naturalny a dodatkowo wzbogaca potrawy w ziołowy smak. Polecany jest do mięs (kotletów mielonych, hamburgerów, pieczeni), zup (kapuśniaku, grochowej, fasolowej), warzyw (surówek, sałatek), sosów oraz niektórych dań jarskich.

Zazwyczaj składa się z kolendry, kminku, majeranku, gorczycy, liścia laurowego i ostrej papryki.

Szafran

Szafran, krokus (Crocus L.) – rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych. Należy do niego ponad 80 gatunków.

Od wieków też hoduje się szafran uprawny, szafran siewny (Crocus sativus). Wysuszone znamiona szafranu uprawnego używane są jako przyprawa. Ten żółty proszek jest najdroższą przyprawą na świecie. Na zebranie 1 kg znamion potrzeba 150 tys. kwiatów szafranu uprawnego.

Szafran barwi potrawy na żółto. Zbyt duża ilość szafranu sprawia, że potrawa staje się gorzka. Szafran najczęściej stosuje się do przyprawiania ryżu, owoców morza, zup i ciast. Dobrze komponuje się z bazylią i oregano. W Polsce sławne były ongiś tzw. "baby szafranowe", czyli drożdżowe puszyste ciasta zabarwione na żółto szafranem.

Jako afrodyzjak stosowany był przez Asyryjczyków, Fenicjan, Greków, Arabów, a nawet Brytyjczyków, którzy od XIV w. hodowali go w Saffron Walden.
Jako barwnik organiczny stosowany już w starożytnej Grecji i Rzymie, także w Chinach.

Najdroższa przyprawa świata jest droższa od złota i dlatego jest bardzo często fałszowana. Pozyskiwanie szafranu z pojedynczo zbieranych słupków krokusa jest niezwykle pracochłonne, na 1 kilogram potrzeba aż 170 tys. kwiatów. Najlepszy pochodzi z hiszpańskiej La Manchy.

Kapary

Kapary kapar (Capparis L.) - rodzaj drzew, krzewów lub pnączy należących do rodziny kaparowatych. Należy do niego ok. 250 gatunków wystepujących w strefie tropikalnej.

Kapary cierniste, kapar ciernisty (Capparis spinosa L.) - gatunek półkrzewu należącego do rodziny kaparowatych. Występuje w rejonie śródziemnomorskim i Azji Mniejszej, sięgając po Himalaje.

Przyprawę stanowią pąki kwiatowe (im mniejsze tym cenniejsze) o słodko-kwaśnym, lekko pikantnym smaku. Po zakonserwowaniu w soli, occie, oliwie lub winie nazywane kaparami lub kaparkami. Pikantny smak zawdzięczają łatwo ulatniającej się rutynie. Gotowe kapary są ciemnozielone z jasnymi kropkami, mają wielkości ziaren grochu. Stosuje się je do: 
do przyrządzania marynat, majonezów,
do zimnych - mięs, sosów,
do sałatek rybno-mięsnych,
do jajek, potraw z pomidorami.
Jadalną częścią rośliny są również marynowane owoce.
Dawniej jako namiastkę kaparów wykorzystywano również pączki nasturcji, ziarnopłonu, żarnowca miotlastego, a nawet knieci błotnej.
Według medycyny ludowej, jedzenie kaparów może pomóc w leczeniu impotencji u mężczyzn. Jednak dwa gatunki kaparów: Capparis fascicularis i Capparis tomentosa są trujące.

Kwiaty tego gatunku kwitną tylko od rana do popołudnia i w tym samym dniu powstaje już owoc. Szybkość tego procesu stała się symbolem przemijania.

Kapary są używane jako marynaty w occie. Przechowywane w oliwie pączki kwiatowe stanowią pikantną przyprawę stosowaną do pizzy, sosów, potrawek, przeróżnych sałatek jarzynowych, dodatek do potraw z łososia, do gotowanych na twardo jaj. Są ozdobą małych kanapek i wszelkich półmisków wchodzących w skład zimnego bufetu