Gulasz z kiełbasy i jabłek

30-40 dag kiełbasy śląskiej (toruńskiej, zwyczajnej)

2 średnie cebule
4 jabłka
1 średni koncentrat pomidorowy
4 czubate łyżeczki mąki
ew. 2 - 4 łyżeczki cukru (jeśli jabłka kwaśne)
sól, pieprz
majeranek, kminek
tłuszcz do smażenia
Kiełbasę pokroić w plasterki lub półplasterki, zależnie od grubości. Cebulę pokroić w piórka i przysmażyć na tłuszczu, ale nie rumienić. Następnie do cebuli dodać kiełbasę, podsmażyć chwilę razem. Dodać koncentrat pomidorowy i wszystko razem wymieszać. Wlać 2 szklanki wody i dodać trochę kminku. Pogotować razem 2 - 3 minuty.
Jabłka umyć, obrać, przekroić na połowę, wydrążyć gniazda nasienne i podzielić każde jabłko na 8 części. Dodać do kiełbasy i gotować razem do miękkości jabłek.
Mąkę rozprowadzić małą ilością zimnej wody, wlać do gulaszu, wymieszać i kilka razy zagotować. Jeśli zbyt gęsty to dolać wody. 
Doprawić do smaku solą, pieprzem, cukrem i majerankiem.
Można podawać z ryżem, kaszą, ziemniakami, makaronem. Pyszny także z chlebem. Jak ktoś nie wie to nie rozpozna w tym jabłek. 
Jest to przepis z książki S. Witkowskiej z 1982 "Nastolatki gotują" i "Jak zdrowo żywić rodzinę?".

Co zrobić z resztkami ze świątecznego stołu?

Pasta z resztek wędliny i jajek
4 jajka na twardo,
30 - 40 dag resztek wędlin
szczypiorek
sól, pieprz
Wędlinę (kiełbasa, szynka, itp) zmielić w maszynce do mięsa, jajka ugotowane na twardo również, szczypiorek posiekać, wymieszać ze wszystkim i odczekać aż się przegryzie i ew. doprawić.

Jajeczna pasta do chleba
5 jaj ugotowanych na twardo
2 pęczki rzodkiewki
Pęczek szczypiorku
20 dag sera żółtego
3 łyżki majonezu
Sól, pieprz
Jaja, ser i rzodkiewki ucieramy na tarce o grubych oczkach. Drobno siekamy szczypior. Do składników dodajemy majonez i pieprz.

Szynka domowa z szynkowara

1 kg mięsa (u mnie łopatka wieprzowa, ale może być inne bez kości, drobiowe, wołowe czy królicze - może być też mieszane)
1 łyżeczka peklosoli lub zwykłej soli jeśli nie zależy nam na różowym kolorze szynki
1 łyżeczka cukru pudru
100 ml wody
gałka muszkatołowa
czosnek granulowany
1 łyżeczka żelatyny (można pominąć jeśli nie chcemy galaretki)
Mięso pokroić na kawałki i lekko rozklepać. Wymieszać z solą, cukrem, przyprawami i wodą. Można oczywiście użyć inne ulubione przyprawy czy zioła, można np. dodać pokrojoną w kostkę paprykę czerwoną.
Zostawić na parę godzin, po tym czasie dodać żelatynę, ponownie wymieszać i nakładać ściśle do woreczka umieszczonego w szynkowarze.
Woreczek zakręcamy i zamykamy szynkowar, umieszczamy go w lodówce na 1 - 2 dni (nie zamrażać!). Mięso w szynkowarze umieszczamy w garnku z wodą (1 cm powyżej masy mięsnej) i gotujemy 2 godz. w temp. 85 - 95 C.
Po tym czasie szynkowar ostudzamy i wkładamy do lodówki na 8 godz.
Wyciągamy i mamy pyszną szynkę z galaretką.

Kiełbasa lisiecka

Kiełbasa lisiecka od Stanisława Mądrego smakuje wspaniale... Fot. BOGDAN HRYWNIAK
Kiełbasa lisiecka - tradycyjna wędzona kiełbasa wieprzowa, wytwarzana w gminach Liszki i Czernichów w województwie małopolskim. Jest produktem o chronionym oznaczeniu geograficznym w Unii Europejskiej.
Kiełbasa lisiecka to niezwykle smaczna i delikatna kiełbasa, której receptura powstała w latach międzywojennych. Od lat 30 XX wieku była wyrabiana wyłącznie w Liszkach nieopodal Krakowa, później także w Czernichowie. W czasie II wojny światowej wyrób tej kiełbasy był utrudniony, jednak nie zaprzestano go. W okresie powojennym masarze wyrabiali ją nadal, mimo, że nie było to legalne i czasem obarczone karami. Kiełbasa lisiecka jest wytwarzana do dzisiaj, w większości przypadków przez osoby zajmujące się tym w trudnych czasach jej produkcji, zachowane są przy tym tradycyjne receptury.
Obecnie kiełbasa ta jest obok tradycyjnych polskich kabanosów i kiełbasy krakowskiej uznawana za najbardziej popularną polska kiełbasę. Nic więc dziwnego, że 28 września 2005 ta małopolska wędlina została wpisana na europejską listę produktów tradycyjnych (nr 13), dzięki czemu uzyskała ona status chronionego specjału z Polski.
Kiełbasa lisiecka ma długość wianka 35–40 cm i jest naturalnie wędzona dymem z drewna olchowego. Wytwarzana jest wyłącznie z delikatnego mięsa wieprzowego - schabu i szynki. Ma ciemnobrązową barwę i lekko lśniącą skórkę. Dominuje w niej smak doprawionego mięsa wieprzowego z delikatnie wyczuwalną nutą pieprzu, aromatem czosnku i zaznaczoną obecnością soli.
1,5 kg chudego mięsa wieprzowego (szynka lub polędwica) i 0,5 kg mięsa wieprzowego tłustego
0,5 kg chudego mięsa z golonki
25 g peklosoli
5 g soli warzonej
3 g cukru
5 g pieprzu
2 g gałki muszkatołowej
1 ząbek czosnku
kiełbaśnice, jelita wieprzowe kaliber 36/38 lub 34/36
Wychładzamy mięso do temperatury od 2 do 6ºC. Następnie mielimy chude mięso z szynki w wilku (maszynce) przez siatkę o średnicy oczek od 20 do 30 mm, tłuste mięso wieprzowe - przez siatkę o średnicy oczek 8 mm. Dodajemy 25 g peklosoli, dokładnie mieszamy i odstawiamy na jedna dobę w chłodnym pomieszczeniu.
Następnego dnia mięso chude z golonki mielimy w maszynce przez siatkę o średnicy oczek 2 mm i kutrujemy lub miksujemy (można przepuścić przez podana siatkę 2–3 razy) z dodatkiem 0,4 kg lodu lub zimnej wody, przypraw i soli warzonej. Dodajemy tak przygotowane mięso do mięsa chudego i tłustego, a potem równomiernie mieszamy. Napełniamy bardzo ściśle jelita, formując je w wianki i wieszamy na kijach wędzarniczych.
Osadzamy od 3 do 4 godzin w pomieszczeniu, które powinno być chłodzone. Nagrzewamy wędzarnię, a następnie czekamy, aż jej temperatura obniży się do 60ºC. Wtedy wkładamy do wędzarni laski z kiełbasą i suszymy je przez 30 minut. Utrzymując temperaturę ok. 55ºC, wędzimy ją gęstym dymem (do wędzenia najlepiej jest użyć drewna bukowego lub olchowego) przez 90 minut. Potem podnosimy temperaturę do 80–90ºC i pieczemy w wędzarni przez 40–60 minut. Kiełbasa powinna mieć na powierzchni złocistobrązowy kolor. Po upieczeniu kiełbasę schładzamy do 18ºC.
http://swiat-wedlin.pl/przepisy-na-wedliny/przepisy-na-kielbasy/120-kiebasa-lisiecka
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2010:028:0026:0031:PL:PDF

Wędlina Kota Klakiera

Schab lub pierś z indyka (2 kg)
2 l wody
1/3 do 1/2 szklanki soli (wedle smaku oraz rodzaju kawałka mięsa, jeśli kawałek jest płaski jak w przypadku schabu można dać mniej jeśli jest to bryłka mięsa np. łopatka to można dać więcej)
1 łyżka cukru
1/2 płaska łyżeczka pieprzu naturalnego
1/2 płaska łyżeczka pieprzu ziołowego
4 ząbki czosnku
2 łyżki majonezu
inne przyprawy: liść laurowy, ziele angielskie, kolendra oraz inne wedle własnego uznania
WIECZOREM wodę wymieszać ze wszystkimi przyprawami i majonezem. Całość zagotować i wystudzić. Do zimnej zalewy wkładamy kawałek mięsa. Doprowadzić do wrzenia i pogotować 5 minut. I w takim stanie zostawiamy mięso w garnku przykrytym pokrywką na cała noc.
RANO znów doprowadzamy do wrzenia i gotujemy 5 minut. Przykrywamy pokrywką garnek. Kiedy zalewa zupełnie wystygnie wyjmujemy mięso i... gotowe.
Przepis ze strony www.fotoforum.gazeta.pl, jutro kupuję mięso i wypróbuję!

CROQUE MONSIEUR

Zampone i cotechino

Zampone to faszerowane nóżki wieprzowe, podawane we Włoszech na kolację noworoczną w towarzystwie soczewicy.

Zampone to jest cała świńska nóżka, którą rzeźnik musi najpierw wytrybować czyli pozbawić kości nie uszkadzając powłoki to jest skóry i warstwy tłuszczyku. Z tej rury musi też umiejętnie wyjąć mięso. A że jest go w wieprzowej nóżce niezbyt dużo dodaje kawałki z innych części i miele je z dodatkiem ziół oraz przypraw, a potem nadziewa tym rurkę wieprzową zakończoną raciczką. Górną część nóżki zszywa się. I teraz zampone jest gotowe do dalszej obróbki przez kucharza. Gotuje się je dość długo (ponad godzinę a czasem i dłużej).

Cotechino to rodzaj kiełbasy wieprzowej do gotowania, odmiennie do zampone, to nadzienie jest w jelicie. Gotować ostrożnie, aby nie pękło.

Prosciutto di Carpegna

Oliva Ascolana del Piceno

Hot Dog

Gorący pies, to najpopularniejsze danie amerykańskie, rodzaj treściwej kanapki - parówka włożona w podłużną bułkę, posmarowana musztardą. Kompozycja banalna, za to mająca szohującą nazwę; podobno pochodzi od satyrycznych rysunków wyobrażających jamnika jako parówkę. Początkowo w bułki wkładano wieprzowe frankfurterki, a od 1904 roku - od wystawy w St. Louis - jest to parówka z sosem(keczup, musztarda lub majonez), podawana w bułce. Czasami jako dodatki stosuje się ser, pikle, cebulę, pomidory, paprykę lub chili.

ECHOES FROM THE LUNCH WAGON
'Tis dogs' delight to bark and bite,
Thus does the adage run.
But I delight to bite the dog
When placed inside a bun.

Hot Dog wg Macieja Kuronia
- bułeczka do hot dogów, gruba kromka bułki paryskiej lub jeszcze lepiej kawałek (15 cm) bagietki na osobę
- frankfurterka, parówka, kiełbaska wieprzowa, ew. cielęca
- plasterek bekonu lub szynki
- plaster sera typu ementaler
- dodatki: ketchup, majonez
- w wariancie polskim kilka krążków cebuli i świeża zielenina

Bagietkę kroimy na około 15 cm kawałki, każdy z nich przekrajamy wzdłuż na pół (najlepiej zrobić głębokie nacięcie z jednej strony). Podobnie postępujemy z grubą kromką bułki paryskiej (rozcinamy ją tak, żeby powstała kieszeń na kiełbaskę). Na patelni podpiekamy plastry bekonu, krążki cebuli oraz ponacinane kiełbaski (kiełbaski możemy również podać z wody). W każdą upieczoną lub ugotowaną kiełbaskę wkładamy plasterek żółtego sera. Całość owijamy plastrem bekonu lub szynki. Kiełbaskę wkładamy w kawałek bagietki lub w bułkę i całość wkładamy do piekarnika lub kuchenki mikrofalowej. Gdy ser zacznie się topić wyjmujemy. Każdy uczestnik sam sobie smaruje swojego hot doga majonezem lub ketchupem. Ewentualnie nakłada upieczone krążki cebuli i świeże pokrojone warzywa. Pożądana duża ilość serwetek!