Targ rybny

Pineto

Harira

Nazwa tej marokańskiej zupy pochodzi od słowa 'gorący'. Jej przyprawy rozgrzewają, a składniki mają moc przywracania sił. Stawia na nogi muzułmanów po całodziennym poście w czasie ramadanu.
Odmian ma tak wiele, jak wielu szykuje ją kucharzy.
1/2 kg wołowiny na gulasz, ew. kurczaka, indyka a najlepiej baraniny
2 - 3 łodygi selera naciowego
2 średnie cebule
2 ząbki czosnku
1 szklanka soczewicy
1 szklanka suchej ciecierzycy (użyłam gotowej z puszki)
2 marchewki
Puszka pomidorów
1 papryka
1/2 szklanki zielonego groszku (najlepiej mrożony)
2 łyżki oleju
Przyprawy: kumin, imbir - proszek, cynamon - w lasce, szafran (lub kurkuma), sól, pieprz, harissa
Odrobina soku z cytryny (limonki)
Kolendra do posypania
Można dodać ryż lub drobny makaron, ale dla mnie byłaby za gęsta, szczególnie na drugi dzień, bo ta zupa jest jak nasz bigos; zyskuje na odgrzewaniu.
Mięso kroimy w kostkę, podsmażamy na oleju, dodajemy do niego resztę składników. Przyprawy podgrzałam wcześniej na suchej patelni.
Czosnek raczej używać z umiarem - jako, że to potrawa na ramadan nie należy pachnieć nim w czasie modlitwy.
Podawać z chlebem np. pita.

Franciszek z Asyżu

Franciszek z Asyżu, właśc. włos. Giovanni Bernardone, nazywany Biedaczyną z Asyżu (ur. 1181 lub 1182 w Asyżu, zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli koło Asyżu) – włoski duchowny katolicki, diakon, założyciel zakonu franciszkanów, misjonarz, mistyk średniowieczny, stygmatyk, święty Kościoła katolickiego, uważany za prekursora ekologii.

Adżika

Adżika - pasta z czerwonej papryki z dodatkiem m.in. pomidorów i czosnku. Dodatek kulinarny wywodzący się z kuchni kaukaskiej i popularny w Gruzji, Abchazji, Turcji oraz Rosji.
3 kg pomidorów
1/2 kg marchwi
1/2 kg jabłek
1/2 kg czerwonej papryki
1/2 kg cebuli
6 główek czosnku
10 ostrych papryczek
1/2 szklanki cukru
1 szklanka oleju (lub oliwy)
2 łyżki soli
Warzywa pokroić w kostkę - i wszystkie razem - udusić, (pomidory w całości - ze skórą, jabłka też ze skórką, tylko pozbawione gniazd nasiennych, papryka bez gniazd nasiennych, ostre papryczki - w całości).
Dusić ok. 3 godziny, a pod koniec dodać olej.
Po ostudzeniu całość zmiksować, podgrzać mocno - i do słoiczków.
Pasteryzować 10 - 15 min.
Zdjęcia z Wikipedii.

Ras el hanout II

2 łyżeczki kuminu
2 łyżeczki imbiru
2 łyżeczki soli
1 i 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka zmielonych nasion kolendry
1 łyżeczka cayenne
1/2 łyżeczki ziela angielskiego
1/2 łyżeczki zmielonych goździków
Mieszankę firmowaną przez Bart Delicatessen zamknięto w eleganckiej, metalowej puszce.
Cena: 40,92 zł. Kupisz w sklepie Kuchniasklep w warszawskim Centrum handlowym Blue City oraz w sklepie internetowym: www.kuchniasklep.pl

Ras el hanout I

1 łyżeczka ziela angielskiego
2 łyżeczki utartej gałki muszkatołowej
1/3 łyżeczki szafranu
1 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
1 1/2 łyżeczki kwiatu muszkatołowca
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka kardamonu
1 łyżeczka kolendry
2 łyżeczki zmielonego imbiru
2 łyżeczki soli
1 łyżeczka kurkumy
1 łyżeczka nasion kopru włoskiego
1 łyżeczka lawendy
1 łyżeczka suszonych płatków róż
W skład oryginalnej przyprawy wchodzi ponad dwadzieścia ziół i suszone pączki róż. Dodaje się ją do ryżu, kaszy kuskus, do potraw jednogarnkowych, w tym marokańskiego gulaszu tajine.

Minestrone

(przepis na 2 porcje)
1 szklanka świeżej fasoli białej Jaś
1 mały listek laurowy
1 mała cebula
1 marchewka, obrana i posiekana
1/2 selera, obranego i drobno posiekanego lub kilka łodyg naciowego
1 ząbek czosnku, zmiażdżony
oliwa
1 pomidor, obrany ze skórki i posiekany
1/2 małej cukinii, pokrojonej wzdłuż na ćwiartki, a następnie na plasterki
1/2 czerwonej papryki, posiekanej drobno
2 łyżki kukurydzy
kostka rosołowa lub rosół
50 g suchego makaronu - drobnego
kawałek parmezanu
oliwa
ew. dynia, groszek, fasolka szparagowa, ziemniaczek - wszystko obrane i posiekane drobno
Można dodać boczek wędzony. Ja makaron gotuję w zupie, ale tylko w porcji, która zamierzam zjeść, jeśli ma zostać na później to lepiej ugotować makaron osobno. Dobrym dodatkiem jest też ryż.
Lepsza jest jakakolwiek drobna fasolka, ale niestety nie miałam.
Zamiast kostki rosołowej czy rosołku można gotować tylko na wodzie i dodać boczek lub trochę masła czy oliwy. Ser obowiązkowy!!
Włoszki dodają do gotowania kawałek skórki z parmezanu (można tam kupić takie skórki za parę centów albo zbierać z sera).

Cerveteri

Cerveteri to miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym. Miasteczko słynne jest z powodu licznych cmentarzysk etruskich znajdujących się na okolicznych wzgórzach. Region ten wpisany został na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Jedno z najbogatszych i najważniejszych miast Etrurii, powstałe z osady kultury Villanova.
Obecnie z miasta zachowały się jedynie fragmenty murów obronnych z 6 bramami, pozostałości świątyń i cystern. W pobliżu znajdują się nekropole kultury Villanova oraz ogromna nekropola etruska z licznymi grobami tumulusowymi (kurhanami) i hypogeami. Komory grobowe, o wnętrzach podobnych do wnętrz domów mieszkalnych, ozdobione są wspaniałymi malowidłami i malowanymi reliefami w stiuku, o wielkiej wartości artystycznej, historycznej i ikonograficznej. Znaleziono w nich również wiele terakotowych sarkofagów oraz rzymskich inskrypcji i rzeźb.

Wakacje 2019

Trattoria Lo Monte
Via Cagni Capitano,38 - Civitanova Marche
62012 - Macerata
Tel. +39 073370194

Civitanova Marche

Mi manchi...

Lequile

Lequile to miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Apulia, w prowincji Lecce.

Oltremare

http://www.oltremare.org/

Civitanova Marche

Civitanova Marche to miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Marche, w prowincji Macerata.

Miastem partnerskim w Polsce jest Skawina.

Morze Tyrreńskie

Morze Tyrreńskie (wł. Mar Tirreno, fr. Mer Tyrrhénienne) – część Morza Śródziemnego, między Korsyką, Sardynią, Półwyspem Apenińskim i Sycylią.
Do Morza Tyrreńskiego uchodzi druga co do długości rzeka Włoch – Tyber.
Główne porty: Livorno, Piombino, Neapol, Salerno, Palermo, Bastia.

Ferragosto

Ferragosto - jest to włoskie święto, obchodzone 15 sierpnia. Pełna nazwa tego święta to: l'Assunzione della Beata Vergine czyli Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.
Włosi obchodzą to święto najczęściej wyjeżdżając poza miasto. W tym dniu popularnym miejscem zabaw są plaże, gdzie ludzie oblewają się wodą. Wieczorem można podziwiać oświetlone barki oraz fajerwerki. Osoby, które oprócz zabawy, chcą ten dzień poświęcić wierze, idą na wieczorną procesję. Młodzi bawią się w barach i pubach, które są otwarte do późnych godzin nocnych.

Per ferragosto si mangiano i piccioni arrosto

Kąpiel tuż przy wodospadzie

Kąpiel tuż przy wodospadzie - Devil's Pool na szczycie Wodospadu Wiktorii.

Basen wyłącznie dla odważnych!

Devil's Pool na szczycie Wodospadu Wiktorii, położony na skraju przepaści, 110 metrów nad czeluścią, wypełnia prawie 11 tysięcy hektolitrów wody, która każdej sekundy przelewa się przy uszach zażywających kąpieli osób. Czyż można być bliższym pływania na krańcu świata niż w Diabelskim Basenie?
Widok, podobnie jak doznania, zapiera dech w piersiach. Jednak jeśli chcesz się popluskać, powinieneś wybrać właściwy moment.

Przez większą część roku wściekły prąd wody porwałby każdego amatora kąpieli w Diabelskim Basenie i rzucił w otchłań wodospadu. Lecz w porze suchej nurt rzeki Zambezi jest wystarczająco powolny, by turyści mogli w nim stosunkowo bezpiecznie pływać.
Wodospad Wiktorii ciągnie się przez niemal dwa kilometry, na granicy Zambii i Zimbabwe. Za 5 dolarów przewodnicy od strony zambijskiej prowadzą śmiałków do basenu i obszaru na szczycie wodospadu, który znany jest pod nazwą Wyspy Livingstone.
Już sama droga do basenu jest niebezpieczna. Wędrówka może trwać trzy godziny i polega na przeskakiwaniu ze skały na skałę, pokonywaniu śliskich powierzchni i omijaniu wartkich nurtów, które nieuważnych mogą strącić poza krawędź wodospadu.
Ludzie, którzy docierają aż do Diabelskiego Basenu – jednego z co najmniej dwóch naturalnych kąpielisk umiejscowionych nad przepaścią – fundują sobie prawdziwy zastrzyk adrenaliny.

Wodospad Wiktorii, uważany dziś za jeden z siedmiu naturalnych cudów świata, dał się poznać zachodniej cywilizacji, gdy w 1855 roku odkrył go David Livingstone. Podróżnik odnotował, że wodospad był "tak uroczy", iż z pewnością "wpatrywały się weń przelatujące anioły".
Lokalnie nazywany jest Mosioa-Tunya, co w języku Kololo (lub inaczej Lozi) oznacza "grzmiący dym". Rozciąga się na przestrzeni ponad dwóch kilometrów i jest przeszło dwa razy wyższy niż Wodospad Niagara.