piątek, 9 stycznia 2009

Akvavit




Akvavit (aquavit, akevit)
Jest to skandynawska, przeważnie bezbarwna wódka kminkowa o mocy 40 - 45 %. Nazwa akvavit pochodzi od łacińskiego sformułowania aqua vitae, które oznacza "wodę życia". Wytwarza się ją na bazie spirytusu zbożowego lub ziemniaczanego, który aromatyzowany jest nalewem na kminku oraz innymi dodatkami, takimi jak skórka pomarańczowa i cytrynowa, anyż, koper, kardamon. Obecnie produkuje się ją przede wszystkim w Danii, Szwecji, Finlandii i Norwegii. Najpopularniejszy jest duński Alborg Taffel produkowany ze skrobi ziemniaczanej i aromatyzowany kminkiem, Alborg Porse Snaps aromatyzowany mirtem oraz Jubiloeums Akvavit, aromatyzowany koprem ogrodowym.

Hvalbiff





Hvalbiff to kontrowersyjne danie - stek z wieloryba. Norwegia jest jednym z niewielu krajów, w których połów wielorybów (konkretnie: płetwali karłowatych) jest dozwolony, mimo protestów obrońców praw zwierząt. Podobny problem dotyczy fok. Choć polowania na foki budzą równie gorące dyskusje co wielorybnictwo, w Norwegii nie są zakazane. Bardzo dobre dania przyrządzone z mięsa tych zwierząt można zjeść zwłaszcza w restauracjach na północy kraju, gdzie w menu figuruje foka z rusztu, w potrawce, a nawet focze lasagne.
Jak zrobić hvabiff?
Tak jak każdy befsztyk, trudnością może być jedynie zdobycie mięsa z wieloryba... I dobrze, niech sobie pływa.

Geitost helfet



Geitost to tradycyjny ser kozi o jasnobrązowym kolorze i słodkim smaku karmelu. Jest zupełnie nieznany poza granicami kraju, a w Norwegii zajadają się nim wszyscy. Najlepiej smakuje pokrojony bardzo cienko specjalnym nożem do serów i położony na kromce chleba.

Jego inna nazwa to Gudbrandsdalsost; od doliny Gudbrand, w której pierwotnie był produkowany. Ten ser nie każdemu musi smakować, jest bardzo tłusty, ma smak i kolor toffi. Niektórzy twierdzą nawet, że ten smak to coś pomiędzy karmelem a krówką. Można zjeść zaledwie dwa, trzy kawałeczki i czasem to już za dużo.

Geitost powstaje przez gotowanie serwatki aż do momentu, w którym karmelizuje się laktoza - stąd też bierze się brązowy kolor. Następnie masa wlewana jest do foremek, w których stygnie. 
Geitost jest serem kultowym. W czasie Bożego Narodzenia podawany jest z ciastem owocowym zrobionym na ostro. Świetnie nadaje się na słodkie founde, zaś marynarze zabierają go w dalekie podróże. Największym problemem jest to, że trudno do niego dobrać wino i nawet największe autorytety nie mogę sobie z tym poradzić. Mimo to, jak wyliczono, Norwegowie jedzą rocznie 10 tysięcy ton brązowego sera. 
Kilka lat temu wybuchła nawet afera narodowa, której powodem był geitost. We wrześniu 2000 roku norweskie media poinformowały, że brązowy ser jest za miękki, żeby kroić go łopatką! To był prawdziwy skandal. Łopatka do krojenia sera, skandynawski wynalazek z 1925 roku idealnie nadaje się do krojenia geitostu. W całą sprawę wmieszał się krajowy konsultant do spraw konsumentów, który oświadczył: „Jeżeli klient kupuje brązowy ser, którego nie może pokroić łopatką, to znaczy, że taki produkt ma wadę. Wtedy klient musi dostać swoje pieniądze z powrotem, albo dobry ser”. Wkrótce okazało się, że wadliwy ser zawierał zbyt dużo wody, która powinna stanowić zaledwie 19 proc. jego zawartości. Jednak atmosfera karmelowego skandalu jeszcze jakiś czas unosiła się w powietrzu. Wyjątkowi zapaleńcy mogą spróbować zrobić geitost domowym sposobem, co zostało opisane przez profesora chemii i biologii na anglojęzycznej stronie: http://www.biology.clc.uc.edu/fankhauser/ Cheese/Gjetost/Gjetost.html

http://www.ciastanastol.home.pl/index.php/article/Norwegia

Norwegia




Norwegia, Królestwo Norwegii (bokmål Norge, Kongeriket Norge, nynorsk Noreg, Kongeriket Noreg) – państwo położone w Europie Północnej na Półwyspie Skandynawskim. Graniczy ze Szwecją, Finlandią i Rosją. Administracyjnie podlegają Norwegii też Jan Mayen, archipelag Svalbard, Wyspa Bouveta, Wyspa Piotra I i Ziemia Królowej Maud na Antarktydzie (dwie ostatnie zgodnie z Traktatem Antarktycznym). Nazwa kraju pochodzi od Nordvegen co znaczy droga na północ.
80% Norwegów to niebieskoocy blondyni.
Norwegia należy do państw o najwyższym poziomie rozwoju gospodarczego.
Allemansrätten (szw.: Prawo wszystkich ludzi) - niepisane prawo, obowiązujące w Norwegii (norw. Allemannsretten), Szwecji (szw. Allemansrätten) i Finlandii (fiń. Jokamiehenoikeus) mówiące, że każdy człowiek ma prawo do kontaktu z naturą. Wynika ono z przekonania, że człowiek jest integralną częścią przyrody, zaś cywilizacja ma z nią współistnieć, a nie rywalizować.
http://www.sverigeturism.se/smorgasbord/smorgasbord/natrecspo/nature/every.html
Na podstawie tego prawa, każdy człowiek może korzystać z lasów, zarówno państwowych, jak i prywatnych, zbierać w nich grzyby, jagody, kwiaty, chodzić po górach, pływać w rzekach czy po jeziorach. Dla turystów istnieje możliwość rozbicia namiotu w dowolnym niemal miejscu, włączając w to teren prywatny, pod warunkiem, że ich obecność nikomu nie przeszkadza i nie narusza prywatności właściciela terenu.
Korzystanie z tego prawa wymaga poszanowania natury, jak i innych ludzi. Niedopuszczalne jest śmiecenie czy niszczenie bardzo cennej dla Skandynawów przyrody.



czwartek, 8 stycznia 2009

Amazonka tęczowa (Amazona rhodocorytha)


Jarmuż (Grünkohl), schab wędzony (Kasseler), gotowana kiełbasa i podgardle wieprzowe.


Danie może trochę ciężkie jak na nasze przyzwyczajenia kulinarne, ale jak na dworze (na polu jak to się mówi w krakowskim) jest śnieg i mróz to dobrze zjeść coś tak energetycznego. A dodatkowo dostarczymy dawkę witaminy C, co w okresie zimowym nie zawsze jest łatwe.
3 kg jarmużu 
200 przerośniętej słoniny 
2 cebule
200 smalcu wieprzowego 
Trochę rosołku lub wody
Sól, pieprz, gałka muszkatołowa ew. goździki, ziele angielskie, odrobina musztardy 
1 kg wędzonego podgardla 
500 g kiełbasy
1 kg schabu wędzonego
Ew. płatki owsiane 
Ew. cukier 

Jarmuż oczyścić, wysuszyć, oddzielić od łodyg, pokroić i sparzyć w osolonej wodzie. Słoninę pokroić i stopić, dodać drobno posiekaną cebulę i przysmażyć. Dodać jarmuż, krótko obsmażyć, polać wodą lub rosołkiem, dodać smalec, przyprawić. Ale uwaga z solą! Słonina, podgardle i kiełbasa są dość słone. Podgardle i kasseler obsmażyć, dodać do jarmuż i dusić na wolnym ogniu przez 1-1,5 godziny. 15 minut przed końcem, włożyć do garnka kiełbasę. Od czasu do czasu wlać odrobinę wody lub rosołku. Na końcu wyciągnąć z garnka mięso i posmakować kapustę. Jeżeli kapusta jest za mokra, dodać parę łyżek płatków owsianych. Do tego podaje się smażone lub karmelowe ziemniaki. 

Odgrzany jarmuż smakuje lepiej niż świeżo przygotowany.

środa, 7 stycznia 2009

Hot Dog




Gorący pies, to najpopularniejsze danie amerykańskie, rodzaj treściwej kanapki - parówka włożona w podłużną bułkę, posmarowana musztardą. Kompozycja banalna, za to mająca szohującą nazwę; podobno pochodzi od satyrycznych rysunków wyobrażających jamnika jako parówkę. Początkowo w bułki wkładano wieprzowe frankfurterki, a od 1904 roku - od wystawy w St. Louis - jest to parówka z sosem(keczup, musztarda lub majonez), podawana w bułce. Czasami jako dodatki stosuje się ser, pikle, cebulę, pomidory, paprykę lub chili.

ECHOES FROM THE LUNCH WAGON
'Tis dogs' delight to bark and bite,
Thus does the adage run.
But I delight to bite the dog
When placed inside a bun.

Hot Dog wg Macieja Kuronia
- bułeczka do hot dogów, gruba kromka bułki paryskiej lub jeszcze lepiej kawałek (15 cm) bagietki na osobę
- frankfurterka, parówka, kiełbaska wieprzowa, ew. cielęca
- plasterek bekonu lub szynki
- plaster sera typu ementaler
- dodatki: ketchup, majonez
- w wariancie polskim kilka krążków cebuli i świeża zielenina

Bagietkę kroimy na około 15 cm kawałki, każdy z nich przekrajamy wzdłuż na pół (najlepiej zrobić głębokie nacięcie z jednej strony). Podobnie postępujemy z grubą kromką bułki paryskiej (rozcinamy ją tak, żeby powstała kieszeń na kiełbaskę). Na patelni podpiekamy plastry bekonu, krążki cebuli oraz ponacinane kiełbaski (kiełbaski możemy również podać z wody). W każdą upieczoną lub ugotowaną kiełbaskę wkładamy plasterek żółtego sera. Całość owijamy plastrem bekonu lub szynki. Kiełbaskę wkładamy w kawałek bagietki lub w bułkę i całość wkładamy do piekarnika lub kuchenki mikrofalowej. Gdy ser zacznie się topić wyjmujemy. Każdy uczestnik sam sobie smaruje swojego hot doga majonezem lub ketchupem. Ewentualnie nakłada upieczone krążki cebuli i świeże pokrojone warzywa. Pożądana duża ilość serwetek!

Jarmuż



Jarmuż (Brassica oleracea subsp. acephala var. sabellica) – odmiana botaniczna kapusty warzywnej. Jest to roślina dwuletnia należąca do rodziny kapustowatych. Jedna z najstarszych form użytkowych kapusty dzikiej, od której się wywodzi. W starożytności uprawiany jako roślina ozdobna i jadalna.
Jarmuż jest uważany za bardzo pożywne warzywo zawierające silne przeciwutleniacze i właściwości przeciwzapalne. Jest bogatym źródłem beta-karotenu, witaminy K, witaminy C, luteiny, zeaksantyny, a także wapnia. Podobnie jak brokuły i inne warzywa kapustowate zawiera sulforafan, związek posiadający właściwości przeciwnowotworowe. Jarmuż jest również doskonałym źródłem żelaza i karotenoidów, które dostarczają witaminy A.
Jarmuż jest składnikiem tradycyjnych potraw holenderskich, portugalskich i brazylijskich. Spożywany jest także w całej południowo-wschodniej Afryce, zwykle gotowany z mlekiem kokosowym i orzeszkami ziemnymi, serwowany z ugotowanym ryżem lub kaszą kukurydzianą. W Japonii sok z jarmużu - znany jako aojiru, jest popularnym suplementem diety.

Dieta wątrobowa


Dieta wątrobowa - dieta stosowana przy schorzeniach wątroby, trzustki, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Najważniejszym zaleceniem przy tej diecie, jest to, że nie wolno pić alkoholu. Powinno się spożywać 5 - 6 małych posiłków zamiast 3 dużych.
Zupa ziemniaczana
- 200 ml wody 
- 5 dkg włoszczyzny (bez kapusty) 
- 15 dkg ziemniaków 
- 5 g mąki pszennej 
- 50 ml mleka
- 1 g soli 
- 5 g masła 
- zielona pietruszka
Oczyszczone ziemniaki i włoszczyznę ugotować w wodzie, po czym przetrzeć. Z mąki i mleka przygotować zawiesinę, wlać do przetartych jarzyn i zagotować. Po zagotowaniu dodać masło, sól i posiekaną nać pietruszki.

Budyń z twarogu na słodko
- 2 białka 
- 2 dkg cukru 
- 7 dkg twarogu 
- 8 g mąki pszennej 
- 5 g masła
Twaróg utrzeć z cukrem, dodać ubitą z białek pianę i mąkę. Wymienione składniki lekko wymieszać, nałożyć do uprzednio wysmarowanej masłem formy. Gotować na parze, pod.przykryciem, około 25 minut.

Kluski z twarogu
- 10 dkg twarogu 
- 1 białko 
- 2 dkg mąki pszennej
- 5 g masła 
- 1 g soli
Twaróg rozetrzeć, połączyć z mąką, wymieszać, dodać ubitą z białka jaja pianę i wymieszać. Z przygotowanej masy formować kluski i wkładać je do osolonej, wrzącej wody. Po ugotowaniu dodać masło.

Pulpety z mięsa
- 9 dkg chudego mięsa 
- 1 białko 
- 1 g soli 
- 5 g masła 
- 10 dkg czerstwej bułki
- 25 ml odtłuszczonego mleka
Masło połączyć ze zmielonym mięsem, namoczoną w mleku i odciśniętą bułką oraz z ubitą pianą. Po wymieszaniu wymienionych składników uformować pulpety, włożyć je na wrzącą, osoloną wodę i gotować około 10 minut.

Kasza na mleku
- 400 ml odtłuszczonego mleka
- 3-5 dkg kaszy 
- 1 g soli 
Kaszę opłukać w zimnej wodzie, po czym ugotować na mleku do miękkości.

Zupa owocowa z suszu jabłkowego i marmolady
- 400 ml wody 
- 3 dkg suszu jabłkowego
- 4 dkg marmolady 
- 1 dkg cukru 
- 5 g mąki ziemniaczanej
- 50 ml mleka odtłuszczonego 
- 1 dkg żurawin
Susz jabłkowy namoczyć w chłodnej wodzie, po czym ugotować w wodzie, w której był moczony. Po ugotowaniu przetrzeć. Nie przetarte części odrzucić, a przecier połączyć z marmoladą i cukrem. Z mąki ziemniaczanej i mleka przygotować zawiesinę, wlać do zupy i zagotować. Po zagotowaniu dodać sok wyciśnięty z żurawin.

Zupa ze świeżych owoców
- 350 ml wody 
- 20 dkg świeżych owoców (mieszanych) 
- 5 g mąki ziemniaczanej 
- 4 dkg cukru
Z owoców przygotować przecier lub wycisnąć sok. Z części nie przetartych ugotować wywar, odcedzić go, dodać cukier i mąkę ziemniaczaną; zagotować. Po ugotowaniu dodać uprzednio przygotowany surowy sok lub przecier.

Buraki z jabłkami
- 35 dkg buraków ćwikłowych 
- 5 dkg jabłek 
- 5 g mąki pszennej 
- 25 ml mleka 
- 2 g cukru 
- 5 g masła
Buraki umyć, ugotować w łupinach. Po ugotowaniu obrać i zetrzeć na grubej tarce. Surowe jabłka zetrzeć na tarce, połączyć z burakami, dodać cukier. Z mąki i mleka przygotować zawiesinę, wlać do jarzyny, po czym zagotować. Po ugotowaniu dodać masło.

Surówka z selerów i jabłek
- 6 dkg selerów 
- 6 dkg jabłek 
- 1 dkg szczypiorku 
- 5 g koperku 
- 5 g cukru 
- 3 g koncentratu owocowo-witaminowego
Warzywa i jabłka opłukać, oczyścić, po czym jabłka i selery zetrzeć na grubej tarce, a szczypiorek i koperek drobno posiekać. Składniki te wymieszać i polać roztworem przygotowanym z gotowanej wody, cukru i koncentratu.

Zapiekanka z jabłek i ryżu
- 5 dkg ryżu 
- 1 dkg cukru 
- 100 ml mleka 
- 20 dkg jabłek 
- 5 g masła
Ryż ugotować w mleku na sypko. Jabłka obrać i pokrajać w plasterki. W naczyniu wysmarowanym masłem układać warstwami ryż i jabłka, przesypując je cukrem. Po ułożeniu zapiec w piekarniku.

Przyrządzanie potraw
W diecie poza ilościowym i jakościowym dobieraniem składników bardzo ważny jest też sposób przyrządzania potraw. Zaleca się:
- gotowanie, gotowanie na parze
- pieczenie: w folii aluminiowej, w przeźroczystej folii, w ogniotrwałej formie, na teflonowej patelni, na ruszcie
- duszenie

http://diety.sekrety-urody.net/dieta-watrobowa.html

Bad Durkheim




Bad Dürkheim - miasto w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat.
Miasto słynie z wina oraz wielu atrakcji turystycznych. Można tu zobaczyć m.in. liczne kościoły, ruiny klasztoru, pijalnie wód, muzea, kasyna, uzdrowiska z przepięknymi parkami, centrum kultury i wiele innych atrakcyjnych miejsc.
Przez Bad Dürkheim przebiega tzw. Niemiecka Droga Winna (Deutsche Weinstraße). 
Zapierająca dech budowla poza miastem to ruiny Limburg, byłego klasztoru benedyktynów. Obecnie odbywają się tu koncerty i spektakle teatralne. Miejsce to jest na szlaku turystycznym przebiegającym przez Bad Dürkheim.
Kuracjusze przebywający na terenie miasta maja do dyspozycji najnowocześniejsze urządzenia medyczne do leczenia cząstek międzykręgowych i kręgosłupa. Tu znajduje się także jedna z największych tężni w Niemczech - Saline, która przynosi ulgę drogom oddechowym (niestety spłonęła). Źródła wód solnych znajdujących się na tym terenie znane były mnichom z Klasztoru Limburg już w 1136 roku. Długość całego obiektu wynosi 333m i jest czynny w okresie od maja do końca września.

wtorek, 6 stycznia 2009

Rozmaryn




Rozmaryn lekarski (Rosmarinus officinalis ) - gatunek krzewu, należący do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.). Występuje w stanie dzikim w rejonie Morza Śródziemnego. U nas jest uprawiana jako roślina doniczkowa.
Sztuka kulinarna: roślina przyprawowa, używana głównie w kuchni hiszpańskiej, bałkańskiej, meksykańskiej do mięs, wędlin i sosów. Kwiaty dodaje się do sałatek, a kandyzowanymi ozdabia się potrawy. Łodyga może być używana jako szpikulec do szaszłyków - nadaje im niepowtarzalny zapach i smak.
Hiszpanie darzą go dużą czcią, gdyż według wierzeń dał schronienie Matce Boskiej w czasie ucieczki do Egiptu. Gdy powiesiła swój niebieski płaszcz na krzewie, białe dotychczas kwiaty zabarwiły się na niebiesko.
Dość rzadko stosuje się rozmaryn jako przyprawę samoistną, o wiele częściej jest on ważnym składnikiem mieszanek przyprawowych, zwłaszcza w kompozycjach z majerankiem i cząbrem. Smak i aromat rozmarynu dobrze harmonizuje z niektórymi potrawami mięsnymi (baranina, dziczyzna) i rybami. Stosowany jest również do aromatyzowania likierów, wódek żołądkowych oraz do aromatyzowania win ziołowo - miodowych, a nawet piwa. Rozmaryn poprawia smak zup jarzynowych, ciemnych sosów, smażonych ziemniaków i pizzy. Szczególnie dobrze komponuje się z czosnkiem i grzybami duszonymi w winie. Wchodzi w skład ziół prowansalskich, nadaje charakterystyczny zapach marynatom octowym i olejowym. Jako przyprawa popularny jest we Włoszech, Francji i Anglii.
Rozmaryn, poza walorami smakowymi, ma także właściwości lecznicze. Napar z suszonych liści rozmarynu zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i pobudza apetyt, poprawia trawienie, ma właściwości moczopędne i żółciopędne, działa wzmacniająco, hamuje rozwój bakterii, podnosi sprawność fizyczną, pomaga przy zaburzeniach krążenia obwodowego.
Poza tym kąpiele z dodatkiem naparu rozmarynowego ujędrniają skórę, uspokajają, łagodzą bóle reumatyczne i poprawiają krążenie krwi.
Rozmaryn to moje ulubione zioło do ziemniaków. Wystarczy wrzucić gałązkę na patelnię, gdzie się smażą, aby nadać piękny aromat. Zresztą rozmaryn nadaje się do mięs i ryb. Jeśli nie wiecie, co zrobić z kurczakiem, wrzućcie do oliwy, w której ma być smażony kurczak, czosnek (całe ząbki) i rozmaryn. Po jakichś dwóch minutach, można zacząć smażyć kurczaka. Podobnie z rybą.

O mój rozmarynie , rozwijaj się 
O mój rozmarynie rozwijaj się 
Pójdę do dziewczyny , pójdę do jedynej 
Zapytam się . 

A jak mi odpowie : nie kocham cię , 
A jak mi odpowie nie kocham cię , 
Ułani werbują , strzelcy maszerują 
Zaciągnę cię . 

Dadzą mi buciki z ostrogami 
Dadzą mi buciki z ostrogami 
I siwy kabacik , i siwy kabacik 
Z wyłogami . 

Dadzą mi konika cisawego 
Dadzą mi konika cisawego 
I ostrą szabelkę , i ostrą szbalekę 
Do boku mego . 

Dadzą mi uniform popielaty 
Dadzą mi uniform popielaty 
Ażebym nie tęsknił , ażebym nie tęsknił 
Do swej chaty 

Dadzą mi manierkę z gorzałczyną 
Dadzą mi manierkę z gorzałczyną 
Ażebym nie tęsknił , ażebym nie tęsknił 
Za dziewczyną . 

A kiedy już wyjdę na wiarusa 
A kiedy już wyjdę na wiarusa 
Pójdę do dziewczyny , pójdę do jedynej 
Po całusa . 

A gdy mi odpowie-nie wydam się 
A gdy mi odpowie- nie wydam się 
Hej , tam kule świszczą i bagnety błyszczą , 
Poświęcę się. 

Pójdziemy z okopów na bagnety , 
Pójdziemy z okopów na bagnety , 
Bagnet mnie ukłuje , śmierć mnie pocałuje , 
Ale nie ty. 

A gdy mnie przyniosą z raną w boku , 
A gdy mnie przyniosą z raną w boku , 
Wtedy pożałujesz , wtedy pożałujesz 
Z łezką w oku. 

Za tę naszą ziemię skąpaną we krwi , 
Za tę naszą ziemię skąpaną we krwi , 
Za naszą niewolę , za nasze kajdany , 
Za wylane łzy.

Dieta kopenhaska





To też Dania...
Według jednych doskonały sposób na szybką utratę wagi. Według innych metoda na rozregulowanie organizmu. 
Dieta ta polega na stosowaniu, przez 13 dni, ustalonego z góry menu. Zastosowanie tej diety ma spowodować pobudzenie przemiany materii i uregulowanie metabolizmu. 
W ciągu dnia jadamy trzy posiłki - pamiętając, że obiad musimy zjeść między 12. a 14., natomiast kolację przed 18. Plan żywieniowy jest dość monotonny i składa się z chudego mięsa, jaj, warzyw i niewielkiej ilości owoców. Eliminujemy z diety produkty zbożowe, słodycze i napoje alkoholowe. Musimy pamiętać aby wypijać codziennie około 2 litrów wody lub zielonej herbaty. Możemy również pić czarną kawę z jedna kostką cukru. Wypicie jej rano, ma pobudzić organizm do działania. 
Ważne jest, aby diety nie skracać, ani nie przedłużać. Stosować ją należy dokłądnie przez 13 dni.
Jakie efekty nas czekają?
Według autorów, rygorystycznie przeprowadzona dieta, może spowodować schudnięcie od 7 do nawet 20 kg. Dodatkową zaletą jest uregulowanie przemiany materii. Dzięki temu po zakończeniu diety możemy zacząć jeść normalnie, bez ryzyka ponownego przyrostu wagi. Powinna przestać przychodzić ochota na słodycze i inne tuczące przekąski. Taki stan utrzymywać się będzie przez dwa lata, po których to, dietę można powtórzyć. Nie należy tego robić wcześniej, bo zwiększa się ryzyko nadmiernego osłabienia organizmu. 
Aby uniknąć tego zagrożenia, przed przystąpieniem do diety, powinniśmy odżywiać się w sposób zrównoważony (dostarczać do organizmu odpowiednie ilości witamin i minerałów). Szczególne znaczenia ma to u kobiet, które bezwzględnie powinny spożywać odpowiednie ilości żelaza, wapnia i witaminy D. Aby sprawdzić, czy jest ich odpowiednio dużo musimy przeanalizować naszą dotychczasową dietę. Można poprosić dietetyka. Można zrobić to samemu, korzystając z licznych tabel wartości odżywczych. Można też użyć do tego celu programu Dr.Dietman. Jest on dostępny za darmo na stronie www.jedzdobrze.pl. 
Również po zakończeniu diety należy uważać na to co jemy. W szczególności musimy wystrzegać się zbyt dużej ilości węglowodanów. Zwracać uwagę powinniśmy też na ich indeks glikemiczny. Również w tym mogą nam pomóc dostępne w internecie tabele, oraz wspomniany wcześniej program Dr.Dietman.
Szczegółowy plan posiłków

DZIEŃ 1 i 8
Śniadanie: 1 kubek kawy, 1 kostka cukru
Obiad: 2 jajka na twardo, gotowany szpinak 100g, 1 pomidor
Kolacja:1 duży befsztyk, sałata z olejem i cytryną 150g
DZIEŃ 2 i 9
Śniadanie:1 kubek kawy,1 kostka cukru
Obiad:1 duży befsztyk, sałata z olejem i cytryną 150g
Kolacja:1 plaster szynki, 2-3 szklanki jogurtu naturalnego
DZIEŃ 3 i 10
Śniadanie:1 kubek kawy,1 kostka cukru, 1 grzanka z razowego pieczywa
Obiad: gotowany szpinak,1 świeży owoc, 1 pomidor
Kolacja:1 plaster szynki, 2 gotowane jajka, sałata z olejem i cytryną 150g
DZIEŃ 4 i 11
Śniadanie:1 kubek kawy,1 kostka cukru
Obiad: tarta marchewka 150g, jajko na twardo, twarożek naturalny 100g
Kolacja: sałatka owocowa 100g, 2-3 szklanki jogurtu naturalnego
DZIEŃ 5 i 12
Śniadanie: duża tarta marchew z cytryną
Obiad: duża chuda ryba
Kolacja:1 befsztyk, sałata i brokuły 200g
DZIEŃ 6 i 13
Śniadanie: 1 kubek czarnej kawy, 1 kostka cukru
Obiad: kurczak gotowany 150g, sałata z olejem i cytryną 150g
Kolacja: 2 jajka na twardo, duża marchewka
DZIEŃ 7
Śniadanie: 1 kubek herbaty bez cukru
Obiad: kawałek chudego grilowanego mięsa 150g
Kolacja: NIC



Kto to napisał?

,,Przyjemność jedzenia jest jedyną rozkoszą, której zaznajemy kilka razy dziennie i w każdym wieku"
,,Przyjemność jedzenia jest jedyną rozkoszą, które uznajemy kilka razy dziennie i w każdym wieku"

Stracciatella



Nazwa myląca, bo jest to zarówno zupa - w oryginale rosół z parmigiano i jajkami, jak i nazwa lodów z kawałeczkami czekolady czy sera.
Jednak na okres zimy - za oknem mam minus 13 stopni - pasuje szybka zupa, dostosowana do naszych smaków.
1 1/2 litra rosołu (najlepiej z drobiu, ewentualnie z kostki)
3 jaja
3 łyżki grysiku
6 łyżek sera tartego
zielona pietruszka
W rosole zagotować grysik (ok. 3-4 min.). Żółtka ukręcić z połową sera i wlać po zdjęciu z ognia do gorącego rosołu. Dokładnie wymieszać, posypać pietruszką. Podawać w filiżankach z grzankami lub słonymi krakersami.

Duński półmisek śledziowy


4 filety matiasów w oleju 
5 marynowanych buraczków 
3 łyżki kaparów 
2 średnie cebule 
po łyżce posiekanego koperku i szczypiorku 
4 korniszony 
po 1/3 szklanki majonezu i jogurtu 
1 łyżka keczupu 
sól, świeżo zmielony pieprz, cukier puder
1. Pokrój śledzie na małe kawałki i ułóż na półmisku.
2. Posiekaj drobno buraczki, korniszony, cebulę i kapary. Wsyp do salaterki. Dodaj szczypiorek i koperek. Wlej śmietanę, majonez i keczup, wymieszaj wszystko. Przypraw solą, pieprzem i cukrem pudrem. Polej sosem śledzie na półmisku.
3. Podaj z gorącymi ziemniakami. Częstym dodatkiem są do tego półmiska połówki jaj ugotowanych na twardo.

poniedziałek, 5 stycznia 2009

Ciemiernik


Ciemiernik (Helleborus L.) – rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Liczy około 20 gatunków. Występuje szeroko w Europie (poza Europą północną): od Wysp Brytyjskich, poprzez Francję i Półwysep Iberyjski, Włochy, Karpaty i Alpy aż po Bałkany oraz w Azji: Azja Mniejsza, Kaukaz, Izrael. Występuje też na Dalekim Wschodzie poprzez oderwany systematycznie osobliwy gatunek H. thibetanus.

Kuchnia duńska, czyli jak zrobić to szybko, nie zmęczyć się i żeby nie było resztek.





Biksemad to typowo duńska potrawa przyrządzana z ze smażonych ziemniaków, cebuli i mięsa. Potrawa jest bardzo tradycyjna, a jej nazwę moglibyśmy przetłumaczyć jako „pomieszane jedzenie”. Zrodziła się z duńskiej oszczędności. Potomkowie Wikingów bardzo dbają o to, żeby w ich kuchniach nic się nie marnowało. Do tej potrawy podaje się marynowane w zalewie octowej grubo pokrojone buraki i czarny chleb. Drugą narodową potrawą jest Flackesteg. Jest to pieczeń ze schabu, na którym pozostawiono grubą warstwę słoniny. Do niej serwuje się ziemniaki, które smaży się z cukrem, aż uzyskają brązowy kolor. 
Do większości potraw Duńczycy podają marynowane ogórki, kapustę lub buraki.W codziennym menu jest za to bardzo niewiele zup. Jak twierdzą sami Duńczycy, zupy robi się zbyt długo. Nawet w restauracjach ich wybór jest niewielki. Zupy podaje się dzieciom, a także rekonwalescentom w szpitalach, tak samo jak herbatę, którą uznaje się tutaj raczej za środek leczniczy. 
Na gorące dni duńskie gospodynie przygotowują zupę pomidorową na zimno, miksując z bulionem pomidory, paprykę i ogórki. Doprawiają ją następnie oliwą i octem. Drugą duńską zupą, która doczekała się społecznego uznania, jest rosół. W duńskiej wersji najpierw gotuje się wywar z dwóch rodzajów kości szpikowej – wołowej i baraniej. W trakcie gotowania dodaje się mięso wołowe, kurze i ogromną ilość jarzyn. Kiedy bulion jest gotowy, lekko się go klaruje. Następnie z mielonego mięsa wieprzowego wymieszanego z drobno siekaną cebulą i przyprawami robi się okrągłe niewielkie pulpeciki. Takie same w kształcie kuleczki przygotowuje się z ciasta. Zarówno kulki mięsne, jak i te z ciasta gotuje się następnie w rosole. Na końcu dodaje się do niej posiekaną natkę pietruszki i ozdabia kleksem z kwaśnej śmietany. 
Co ciekawe, mimo że w powszechnym mniemaniu Duńczycy są narodem rybaków, tak naprawdę jada się tam częściej mięsa. Inaczej jest na duńskich wyspach, gdzie dania z ryb i owoców morza cieszą się większą popularnością. Jedną z uwielbianych przez Duńczyków potraw jest „zatopiony łosoś”. Mięso łososia zatapia się w garnku pełnym miodu i przetrzymuje tak kilka miesięcy. Ryba nabiera delikatnego smaku i specyficznego aromatu. Słynny jest też bornholmski ser z błękitną pleśnią - Sct. Klemens Danablu.
http://www.foody.pl/strony/1/i/444.php

Najwyższe duńskie wzniesienie czyli kanapka smørrebrød









niedziela, 4 stycznia 2009

Duński deser owocowy (Rødgrød med fløde)



400 g czerwonych porzeczek 
500 g malin 
750 ml soku z czarnej porzeczki (jeśli owoce są bardzo soczyste, można użyć go nieco mniej) 
100 g cukru 
70-80 g mąki kukurydzianej lub kartoflanej
250 ml świeżej kremówki, cukier waniliowy do smaku

Do szklanki odlać 3 łyżki soku z czarnej porzeczki. 
Zagotować owoce razem z cukrem oraz resztą soku z porzeczki. Sok ze szklanki wymieszać z mąką. Gotować owoce przez 3 minuty, następnie przetrzeć przez sitko. Dodać mieszankę mąki z sokiem i wszystko jeszcze raz zagotować. 
Podawać z lekko ubitą śmietaną i cukrem waniliowym.

Rødgrød med fløde

1 kg bær (jordbær, ribs, solbær)
200 gr hindbær
2 dl vand
300 gr sukker
1-2 spsk kartoffelmel
Fløde

Fremgangsmåde
Bærrene skylles, ordnes og kommes i en gryde med vand og sukker. Lad bærrene trække i et par timer.
Gryden sættes over svag varme. Kog bærrene op og fjern eventuel skum. Lad bærrene koge 2-3 minutter.
Tag gryden af varmen og rør forsigtigt hindbær i grøden. Hindbærrene skal forblive så hele som muligt.
Grøden kan jævnes let med et par skefulde kartoffelmel rørt op i kold vand. Hvis du jævner med kartoffelmel, skal det ske, når grøden er lige under kogepunktet.
Grøden drysses med et tyndt lag sukker, så den ikke trækker skind, når den afkøles.
Server rødgrøden med kold fløde.

Dania




Dania, Królestwo Danii (Kongeriget Danmark) – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich. W jej skład wchodzą też Grenlandia oraz Wyspy Owcze. Graniczy od południa z Niemcami.
Typowe codzienne duńskie wyżywienie jest jak gruba kanapka – solidne śniadanie i kolacja, a między nimi skromniejszy obiad. Dużą wagę przywiązuje się do świeżości produktów spożywczych, ważne jest też, by jedzenie zostało przyrządzone w prosty sposób, bez żadnych egzotycznych udziwnień. W kuchni duńskiej nie ma właściwie zróżnicowania regionalnego.
Pierwszy posiłek to śniadanie (morgenmad). W hotelach i gospodach będą to płatki zbożowe, jogurt, ser (zazwyczaj jedzony z dżemem), jajka na miękko, trzy lub cztery rodzaje marynowanych śledzi, wędliny, pasztet z wątróbki na ciepło, duży wybór pieczywa (z grubymi pajdami białego franksbrød oraz cienkimi kromkami ciemnego żytniego rugbrød) i oczywiście lekkie ciasta – wienerbrød. Właściwie na śniadanie podaje się wszystko oprócz bekonu. Duński bekon bardziej znany jest za granicą.
Podczas lunchu (frokost, co, żeby było trudniej, w innych skandynawskich językach znaczy śniadanie) królują kanapki ze smørrebrød. Cienka kromka chleba z jajkiem, serem, salami, wędzonym łososiem bądź marynowanym śledziem – albo jeden rodzaj, albo kalejdoskop smaków na talerzu. Smørrebrød mogą mieć różne rozmiary, od czego zależy cena. Do tego podaje się sałatkę ze świeżych, surowych warzyw. 
Choć zdarza się ciepły lunch, dania gorące przewidziane są w zasadzie na kolację (middag). Świeże ryby, przyrządzane w najprostszy sposób, są naprawdę doskonałe. Sola (søtunge), flądra (hellefisk) lub halibut (helleflynder) z Morza Północnego czy Bałtyku dobrze smakują ugotowane na parze lub lekko przysmażone na maśle i podane z warzywami oraz bardzo dobrymi duńskimi ziemniakami.
Zdecydowanie najpopularniejszym daniem mięsnym są frikadeller – klopsiki, najczęściej z wieprzowiny wymieszanej z mąką, jajkami, siekaną cebulą i ziołami, podawane z ziemniakami i gęstym sosem. Są bardzo sycące i w restauracjach stosunkowo niedrogie. Wieprzowina w ogóle jest bardzo dobra; warto na przykład zamówić pieczony schab (helstegt svinekam). 
Na koniec posiłku częściej podawane są świeże owoce lub ser niż słodycze. Jeśli to możliwe, warto zamówić rødgrød med fløde (czerwoną owsiankę ze śmietaną), słynną także z tego względu, że dla cudzoziemców są to słowa trudne do wymówienia. 
W Danii podczas Wigilii podaje się pieczoną kaczkę a na zakończenie ryż z migdałami.


Źródło: Dania - Przewodniki Thomasa Cooka - Wiedza i Życie