Klasyczne śledzie w oleju

1/2 kg płatów śledziowych
2 - 3 cebule
1 - 2 cytryny
listek laurowy, kilka ziaren ziela angielskiego, kilka ziaren czarnego pieprzu
olej słonecznikowy
Płaty śledziowe moczymy w zimnej wodzie od kilku do kilkunastu godzin, tak aby śledzie nie były zbyt słone. Przyspieszyć ten proces możemy przez częstą zmianę wody. Gdy śledzie mamy już odsolone, kroimy je na kawałki. W przygotowanym wcześniej wyparzonym słoiku układamy warstwę śledzi, na którą kładziemy plasterek cytryny, cebulę pociętą w piórka i po trochę przypraw. Takie warstwy układamy aż do zapełnienia słoika. Całość zalewamy olejem. Słoik zakręcamy i odstawiamy do lodówki na co najmniej dobę.

Jak Żwirek i Muchomorek palili zioło

Sałata Jamie Oliwier'a

Sałatę potargać na mniejsze kawałki i włożyć do miski. oskrobać topinambury i ugotować w osolonej wodzie do miękkości. Ostudzić pod zimną wodą i pokroić na talarki. na patelni przysmażyć boczek aż będzie chrupki, wyjąć i odłożyć. Na patelnie z odrobiną oliwy wrzucić topinambury, nieco masła, posypać pieprzem i sola. Usmażyć na złoto i chrupiącą potrząsając patelnia od czasu do czasu. na koniec dodać boczek, wysypać wszystko na sałatę i skropić sosem z bazylii i octu balsamicznego, lub z musztardy i octu ziołowego.

Śledzie w oleju z musztardą i w cebulce

8 ładnych, jędrnych filetów śledzi solonych
2 - 3 średnie cebule
musztarda do smarowania śledzi - użyłam musztardy francuskiej
kilka liści laurowych
kilkanaście kulek ziela angielskiego
czarny pieprz i ew. sól
dobrej jakości olej do zalania śledzi
Śledzie płuczemy w zimnej wodzie i gdy woda jest już w miarę klarowna, a śledzie oczyszczone, napełniamy naczynie woda i moczymy śledzie 1-2 godzin, aż stracą swoją słoność - można w mleku
Cebule obieramy i kroimy w niezbyt cienkie plasterki - dodatkowo sparzyłam cebulę, mniej problemów z wątrobą. Zostawiamy pod przykryciem, do czasu, gdy śledzie będą gotowe do układania w słoiku.
Śledzie odlewamy, po czym każdy filet smarujemy cienko musztardą z każdej strony, a następnie kroimy na równe kawałki.
Układamy śledzie w słoiku: na dno słoika plasterki cebuli, przyprószamy delikatnie solą oraz świeżo zmielonym czarnym pieprzem, wlewamy cienką warstwę oleju i układamy warstwę śledzi, dodajemy 2-3 kulki ziela angielskiego, listek laurowy i ponownie układamy warstwę cebuli, pieprzymy, zalewamy olejem, na to śledzie, przyprawy i tak aż do chwili wykończenia składników i zapełnienia słoika. Układając śledzie dokładnie dociskamy je do dna słoika i dolnych warstw, wówczas lepiej przejdą smakiem cebulki, oleju przypraw. Ostatnią warstwę śledzi przykrywamy szczelnie cebulką i zamykamy słoik. Wkładamy do lodówki, gdzie czekają minimum 24 godziny, aż będą gotowe do spożycia.
Tak przygotowane śledzie można podać na szybki obiad –z pieczywem lub ziemniakami w mundurkach (ziemniaczki skrapiamy olejem i układamy na nich cebulkę). Doskonałe także jako przystawka lub zakąska np. do wódki.

Ser Bursztyn

Bursztyn to ser o kolorze żółtym z bardzo rzadko rozstawionymi małymi dziurami. Jest to ser pleśniowy twardy.
Wytwarzany z najlepszego mleka krowiego z wybranych gospodarstw. Moczony 4 dni w solance. Jest to ser długodojrzewajacy, w zależności od jego wersji dojrzewa 6, 8 i 12 miesięcy. Ser ze specjalnej podpuszczki i szczepionek.Jest pierwszym wyprodukowanym w Polsce serem długodojrzewającym.
Ser ten ma złożony aromat z nutą maślaną, liści orzecha, wanilli i dojrzałej czereśni. Te łagodne posmaki przeistaczają się następnie w wyraźnie odczuwalną pikantność. Podczas jedzenia można wyczuć delikatne kryształki.
Bursztyn powinien być łupany, tak jak w przypadku parmezanu czy Grana Padano, oraz serwowany w pokojowej temperaturze.
Beczkowe wytrawne - Barolo, Rioja, Amarone, długo leżakujące wina półwytrawne -Tokaj, Sauternes, Madera, Marsala.
wg. www.seromaniacy.pl

Violetta Villas - 5 grudnia 2011 [*][*][*]

Violetta Villas - Przyjdzie na to czas (Opole 1964)

Poszukuję

Grzanka

Wg. Joanny Chmielewskiej, za jej "Książka poniekąd kucharska": "Do garnka włożyć czubatą łychę masła, czubatą łychę miodu i tabliczkę czekolady. Postawić na małym ogniu, wszystko rozpuścić i wymieszać. Wlać 3/4 półlitrowej butelki spirytusu, cały czas mieszając, bardzo ostrożnie, bo na ogniu stoi. Poczekać, aż się zagotuje, w jednej ręce trzymając zapaloną zapałkę, a w drugiej szczelną pokrywkę. Podpalić zawartość i natychmiast przykryć, bo buchnie zdrowo. Odstawić i pić na gorąco." Przepis może nie tyle zwiększający odporność, ale doskonale rozgrzewający i przez to zapobiegający chorobom z wyziębienia organizmu. U mnie w domu mówiono na to czekoladowa grzanka, czekoladę dodać najlepiej gorzką.

Gęś na św. Marcina

Sprawioną gęś posolić dokładnie, natrzeć pieprzem lub tymiankiem. Można skropić wytrawnym wermutem.
Nadzienie:
12 ziemniaków ugotować w łupinkach, obrać, pokrajać w kostkę. Opiec na tłuszczu razem z pokrojoną cebulą i natką pietruszki.
Przyprawić majerankiem, gałką muszkatołową, solą. Wymieszać - bez smażenia - z 3 jajkami.
Nadziać gęś i zeszyć.
Ułożyć na brytfannie, zalać 1/2 l wrzątku i piec 2,5 - 3 godz. W czasie pieczenia polewać sosem. Przed wyjęciem piwem lub słoną wodą.
Dodatki: ziemniaki, kopytka, czerwona kapusta, brukselka, duszona kapusta, mus jabłeczny, sałata, porzeczki, borówki, żurawiny w kompocie lub dżemie, duszone wiśnie, frytki z ananasa, surówka z selera.
Pić wino czerwone!
Przepis ze starych nr czasopism, podaję z jabłkami z żurawiną!

Nilagang Baka

Potrawa z dalekich i egzotycznych Filipin. Jest to gulasz wołowy, ale dla mnie to raczej typ zupy. Ilość warzyw można dowolnie modyfikować, ziemniaki i bok choy są zawsze, reszta to nasza decyzja, ale z marchewką i kukurydzą jest kolorowo.
Przepis dostałam od mojej znajomej z Filipin, Gladys.
1 kilogram wołowiny, pokrojonej w kostkę
6 - 8 ziemniaków, pokrojonych w kostkę trochę większą od mięsa
2 kapusty bok choy (Pak choi - kapusta chińska), pokrojona na połówki lub ćwiartki - zależy od wielkości
1 mała kapusta (włoska), ćwiartki
3 - 5 cebul, pokrojone w kostkę
1 główka czosnku
ew. 2 - 4 marchewki, pokrojone w ćwiartki
ew. 1 - 2 kolby kukurydzy, pokrojone
4 łyżki sosu rybnego
3 łyżki oleju
10 ziaren pieprzu
1 litr wody lub bulionu
Sól i pieprz do smaku
W dużym garnku podsmażyć na oleju czosnek i cebulę.
Dodać wodę, wołowinę, pieprz w ziarenkach i sos rybny. Doprowadzić do wrzenia, a następnie gotować przez 1 - 2 godziny (do czasu miękkości mięsa).
Dodać ziemniaki i ew. marchew. Nadal gotować na wolnym ogniu, aż ziemniaki i marchew będą ugotowane.
Dodać pozostałe warzywa i krótko pogotować.
Sól i pieprz do smaku.
Podawać gorące, jako dodatek biały ryż.
Można zastąpić wołowinę kurczakiem lub wieprzowiną.

Angielska zupa lubczykowa

4 łyżki świeżych liści lubczyku
2 l wody
1 łyżka masła
1 łyżka mąki
1/2 szklanki śmietany
sól
Świeże liście lubczyku dusić przez chwilę na maśle, a gdy zwiędną, zalać zimną wodą i na małym ogniu doprowadzić do wrzenia. Gotować ok. 20 minut, doprawić do smaku.
Mąkę rozprowadzić śmietaną, dodać do zupy. Podawać z grzankami lub ziemniakami.
Odwar korzenia lubczyku wykorzystywany jest w przypadku nieżytów dróg moczowych i niewydolności nerek. Przetwory z lubczyku łagodzą też bóle menstruacyjne i działają moczopędnie.
Aktualnie wchodzi w skład wielu mieszanek ziołowych, przyprawy "Maggi", różnorodnych kostek bulionowych i zup błyskawicznych. W Anglii rozdrobnione nasiona dodawano do wypieku chleba, w niektórych krajach bywa używany do parzenia słodkiej herbaty z miodem. Wytwarzana jest też przy jego użyciu nalewka zwana kordiałem.

Napar z szałwii na ból gardła i zębów

Gardło należy płukać co 3 godziny naparem z szałwii. Zioła te są dostępne w aptekach oraz sklepach zielarskich.
Napar z szałwii jest doskonałym lekiem przeciwzapalnym i odkażającym służącym do płukania gardła oraz jamy ustnej przy anginie oraz chrypce.
Napary z ziół robimy na podobnej zasadnie jak zaparzamy herbatę. Przygotowanie polega na umieszczeniu liści, łodyg lub kwiatów ziół w naczyniu, w którym zwykle zaparzamy herbatę. Wkładamy w nie odpowiednią ilość ziół, po czym zalewamy świeżo przegotowaną wodą, przykrywamy i odstawiamy do zaparzenia na kilkanaście minut. Odcedzamy.
Szałwia była znana już w starożytności jako roślina lecznicza, a także magiczna. Grecy i Rzymianie stosowali ją jako lekarstwo na ukąszenia węża, problemy ze wzrokiem, utratę pamięci. W średniowieczu stosowano ją jako lek na przeziębienia, gorączkę, padaczkę, choroby wątroby i zaparcia. Uważano ją również za afrodyzjak. Arabscy uczeni twierdzili, iż spożywanie szałwii przedłuża życie. W starożytnym Rzymie zbiorom szałwii jako rośliny magicznej towarzyszyły określone zwyczaje.
Liście zrywane przed okresem kwitnienia są używane do dziś jako przyprawa. Stosuje się ją jako dodatek do sałatek, mięsnych i drobiowych farszów, ciast i deserów. W Niemczech przyprawia się nią węgorza. Doskonale komponuje się z daniami, których składnikami są pomidory, kapusta i groch. Duże zastosowanie znalazła zwłaszcza w kuchni włoskiej.
Powinny jej unikać kobiety w ciąży.

Precle

4 szklanki mąki zwykłej
1 margaryna
1 szklanka kwaśnej śmietany
2 dkg drożdży
Wyrobić ciasto - toczyć ruloniki grubości na 1 cm. Posypać grubą solą, kminkiem, czarnuszką itp.
Wspaniałe jako dodatek do czerwonego barszczu. Przepis z lat 80 - tych, kiedy margaryna miała 250 g!

Risotto alla Milanese

400 g ryżu arborio lub innego odpowiedniego (garść na osobę)
1 cebula ew. 2 szalotki
1 łyżka masła
1 łyżka oliwy
2/3 szklanki białego wytrawnego wina
1 łyżeczka pręcików szafranu
1 l rosołu (może być z kostki, choć najlepszy prawdziwy)
1/2 szklanki tartego parmezanu
W rondlu rozgrzać oliwę i zeszklić na niej posiekaną w drobną w kostkę cebulę. Dodać ryż i prażyć przez 2 - 3 minuty, aż stanie się przezroczysty. Dolać wino i namoczony wcześniej w 1 jednej łyżce stołowej wody szafran. Gotować przez kilka minut, aż ryż wchłonie wino. Do rondla następnie dodać po chochli bulionu i gotować na małym ogniu, często mieszając, aż wchłonie wywar. Stopniowo dodawać resztę bulionu. Risotto doprawić do smaku solą i pieprzem. Gdy ryż już jest miękki i odpowiednio kleisty (ok. 20 min.), zdjąć rondel z ognia, dodać masło i tarty parmezan. Dokładnie zamieszać i podawać.
Włoszki często dodają do ryżu kostkę rosołową i zalewają stopniowo wrzącą wodą. Risotto jest lepsze jak kilka minut odpocznie.

Beaujolais Nouveau 2011

Jutro!
Choć zwyczaj picia młodego wina w regionie Beaujolais istniał od dawna, globalne święto związane z tym trunkiem istnieje dopiero od 1985 roku. Co roku, w trzeci czwartek listopada otwiera się tysiące butelek aby cieszyć się owocowo - kwaskowym lekkim aromatem czerwonego wina.
Beaujolais to obszar winnic o szerokości około 10 km i długości 150 km w południowo - wschodniej części Burgundii (centralna Francja) między Lyonem i Macon. Rocznie produkuje się tu ponad 1,2 miliona hektolitrów wina. Wszystkie wina produkowane są w tym regionie z jednego szczepu winogron: Gamay. Ze względu na zróżnicowany klimat wina z Beaujolais mają dość różny charakter. Wszystkie wina Beaujolais charakteryzują się bardzo lekkim, świeżym owocowym aromatem i jasną fiołkową barwą. Mimo, że to w przeważającej mierze wina czerwone należy je podawać schłodzone do 14 - 16 stopni co podkreśli ich owocowy bukiet. Beaujolais Nouveau to wino o ostrym, często bardzo cierpkim smaku. Jest to wino płaskie, lecz w dobrych latach można wyczuć wyraźną świeżość i owocowy smak.

Gentleman. Mam zasady

Gentleman. Mam zasady
Adam Granville
Andrzej Barecki (proj. graf.)
Tomasz Chomiszczak (red.)
Co to jest rancio charentais w koniaku? Jaki kolor mają pasy smokingowe oficerów marines? Na czym polega różnica pomiędzy albertem a stresemanem? Czy smoking jacket i dinner jacket to to samo? Sznurowanie butów typu oxford i derby. Dlaczego jubilerzy niechętnie mówią o efekcie Kupidyna? Co to jest punca genewska? Tranżerowanie combra. Precedencja w sedanie. Zarządzanie rezydencją. Kiedy nosimy pierścień en bagarre? Jak blazonować swój herb po angielsku?
Takie między innymi kwestie dręczące dżentelmena z klas wyższych omawia ta książka napisana iskrzącym się od humoru językiem przez insidera mieszkającego na Zachodzie, który ze względów towarzyskich woli zachować anonimowość. "Gentleman" to pierwsze na polskim rynku tak obszerne i kompetentne opracowanie, w którym autor niezwykle fachowo i błyskotliwie omawia aspekty bycia dżentelmenem doskonałym, krążąc swobodnie pomiędzy kwestiami mody odzieżowej, heraldyki, funkcjonowania rezydencji, doboru alkoholi, a nawet muzyki, leksykografii czy antropologii kultury.
Bogato ilustrowana książka odwołuje się zarówno do zachodnich wzorców kulturowych, jak i do najlepszych polskich tradycji, co w połączeniu z rozmachem edytorskim zapowiada prawdziwe wydarzenie na rynku księgarskim.
ISBN 978-83-7576-138-2
EAN 9788375761382
Format 210 x 280 mm
Ilustracji 450
Stron 344
Rok wydania 2011
Wydanie I
Oprawa twarda
Język tekstu polski
Krajowa premiera książki Adama Granville’a „Gentleman. Mam zasady” miała miejsce 6 października 2011 roku w Lublinie w historycznych pomieszczeniach klasztoru o.o. Dominikanów, gdzie w 1569 roku została podpisana unia lubelska. Gospodarzem był przeor klasztoru o. Robert Głubisz OP, a okazją był hucznie świętowany jubileusz dziesięciolecia Lubelskiej Izby Rzemieślniczej. Na uroczystość przybył poseł na Sejm Jan Łopata, marszałek województwa Krzysztof Hetman, przewodniczący Sejmiku Wojewódzkiego Arkadiusz Bratkowski, prezydent miasta Lublina Kazimierz Żuk, przedstawiciele Krajowej Izby Gospodarczej, Fundacji Rozwoju Lubelszczyzny i innych organizacji, a także delegacja chorwackiej izby gospodarczej. Uroczystość poprowadziła prezenterka TVP Lublin Małgorzata Siennicka, a uświetnił ją występ znanego tenora i aktora Iwo Orłowskiego, solisty czołowych scen muzycznych kraju.
Dr Georg Nowak-Krogh, menedżer projektu GRANVILLE opowiedział zebranym dżentelmenom o książce i o Wydawnictwie BOSZ. Bankiet, który był popisem fachowych umiejętności lubelskich gastronomów, zakończył tę piękną uroczystość.
www.bosz.com.pl

Szafran

Od wieków hoduje się szafran uprawny (Crocus sativus). Wysuszone znamiona szafranu uprawnego używane są jako przyprawa. Ten żółty proszek jest najdroższą przyprawą na świecie. Na zebranie 1 kg znamion potrzeba 150 tys. kwiatów szafranu uprawnego.
Przyprawa służy do nadawania smaku, aromatu i barwy sosom, zupom i potrawom z ryżu. Zbiera się znamiona wraz z częścią słupka, stanowiące właściwą przyprawę. Zbyt duża ilość szafranu sprawia, że potrawa staje się gorzka.
W Polsce kwiaty pojawiają się w stanie bezlistym w połowie września, a na południu, gdzie znajdują się główne miejsca uprawy, w październiku i listopadzie.
www.Wikipedia.pl

Sernik na zimno

3 serki homogenizowane naturalne
6 jajek
4 dkg żelatyny
1 szklanka cukru
1 galaretka czerwona
owoce (maliny, truskawki, itp.)
Ubić jaja z cukrem, dodać serki homo, wymieszać. W międzyczasie rozpuścić żelatynę w 1/2 szklanki gorącej wody, trochę ją ostudzić (ew. serek podgrzać) i wymieszać z masą serową. Wlać do tortownicy i zostawić do stężenia.
Na wierzch owoce i galaretka.
Można na spód dać biszkopty namoczone herbatą lub sokiem.