Paella

Paella [wym. paeja] – potrawa hiszpańska pochodząca z Walencji. Powstała w bardzo wielu odmianach. Podstawowa wersja dania składa się z ryżu, warzyw. Mieszana jest zazwyczaj z drobiem, mięsem królika lub rozmaitymi owocami morza. W tym ostatnim przypadku zwykle określana jest jako Paella Marinera. Jej składnikami są wówczas najczęściej małże, kalmary, krewetki, niekiedy również w droższej odmianie tego dania składnikiem jest przecięty na pół homar lub langusta. Zaliczana do najbardziej udanych potraw hiszpańskich, ze względu na walory smakowe jest jedną z najlepiej znanych na świecie (obok zupy gazpacho) potraw pochodzącących z Hiszpanii.Nazwa potrawy pochodzi od nazwy dużej patelni, czyli paellery, na której jest ona zazwyczaj przygotowywana.

400 g średnioziarnistego ryżu
ponad 1 l bulionu drobiowego
6-8 mniejszych kawałków kurczaka wraz z skórą (najlepiej nóżko lub udka)
1/2 lub cały królik, sprawiony w kawałkach
100 g kiełbasy chorizo
250 g małży w muszlach
250 g zielonego groszku z puszki
2 czerwone papryki, pokrojone w paski
2 cebule, drobno posiekane
3-4 ząbkic czosnku, posiekanych
1 mała ostra papryczka, posiekana
2 mięsiste pomidory, pokrojony w kostkę
1 łyżeczka słodkiej papryki 
duża szczypta szafranu
1 łyżka oliwy z olwiek
sól i pieprz

Na dużej patelni rozgrzewamy oliwę i smażymy na niej kurczaka przez kilka minut z obu stron. Dodajemy sprawionego królika w kawałkach i smażymy na złotobrązowo, często obracając mięso i pod koniec dorzucając połowę posiekanego czosnku. Podlewamy całość delikatnie bulionem i dusimy lekko pod przykryciem do ugotowania i odparowania płynu. Odkładamy mięso na bok. 
Na dużej, wysokiej patelni rozgrzewamy łyżkę oliwy i dodajemy posiekaną cebulą, pomidory pokorjone w kostkę, ostrą papryczkę i czerwone papryki pokrojone w paski. Smażymy przez 3-4 minuty na średnim ogniu i dodajemy ryż. Następnie dodajemy chorizo pokrojoną w plasterki, posiekaną resztę czosnku, szafran i łyżeczkę słodkiej lub ostrej papryki. Smażymy przez niecałą minutę i podlewamy całość bulionem, tak aby deliktanie przykrył ryż. Posypać delikatnie solą i mocniej pieprzem. Po zagotowaniu zmniejszyć na mały ogień i od czasu do czasu mieszając, podlewać ryż bulionem, przez około 8 minut.
Następnie dodać na wierzch kawałki kurczaka, królika oraz małże w muszlach i podlać resztką bulionem. Przykryć całość i gotować przez kolejne 8 minut, aż muszle się otworzą (te które się nie otwarły wyrzucić) i ryż będzie prawie gotowy. Następnie dodać groszek i podlać trochę bulionem i gotować do jego całkowitego odparowania, kolejne 4 minuty.
Udekorować pokorojonymi w kawałki cytrynami oraz posiekaną natką pietruszki i od razu podawać.

Kuchnia hiszpańska

Mimo rozpowszechnionej opinii, nie istnieje zestaw cech wspólnych obejmujących wszystkie regiony Półwyspu Iberyjskiego. W skład kuchni hiszpańskiej wchodzą zarówno potrawy o typowo śródziemnomorskim rodowodzie z południowego wybrzeża (kuchnia andaluzyjska), potrawy ludów pasterskich, jak i kuchnia wywodząca się z tradycji morskich (Galicia).
W XX wieku wiele cech tradycyjnych kuchni regionalnych przemieszało się wzajemnie, jednak w dalszym ciągu olbrzymia większość potraw związana jest z tradycyjnym miejscem swego pochodzenia.
Potrawy
desery i potrawy śniadaniowe
churros - paluszki z ciasta smażone w głębokim oleju, zazwyczaj podawane do kawy lub gorącej czekolady
arroz con leche - ryż z mlekiem i wanilią na gęsto - potrawa pieczona w piekarniku, podawana na zimno.
flan - rodzaj puddingu
crema catalana
natillas
cuajada
dania główne
paella - potrawa jednogarnkowa na bazie ryżu i szafranu
gazpacho - chłodnik pomidorowy
chuleta de cerdo - kotlety wieprzowe
fabada - rodzaj potrawy z fasoli
tortilla española lub tortilla de patatas - rodzaj omletu z jajek i gotowanych ziemniaków
tortilla francesa - omlet jajeczny
zakąski i potrawy barowe
tapas - wszelkiego rodzaju zakąski
patatas bravas - ziemniaki smażone w głębokim tłuszczu
oreja - ucho wołowe smażone we fryturze
serranito - kanapka z gotowaną kiełbasą
półprodukty
jamón serrano i jamón iberico - szynki dojrzewające, wędzone w zimnym dymie, przygotowywane ze specjalnej odmiany świń
fuet - katalońska wędlina
mariscos - owoce morza, tradycyjnie pochodzące z Galicji
szafran
oliwki 
oliwa z oliwek
sery (głównie twarde) 
queso manchego - twardy ser z La Manczy
napoje
wina 
kseres
Rioja
malaga
Cava
sangria - wino z dodatkiem pokrojonych owoców i lodu
tinto de verano - wino czerwone z dodatkiem lodu i słodkiej wody sodowej (gaseosa)
horchata, po pol. orszada - rodzaj mleczka z wyciskanych orzechów odmiany chufa (tiger nut)
mocne alkohole 
koniaki 
Brandy de Jerez - brandy z regionu Jerez de la Frontera
gin - jałowcówka z Balearów
Wpływy
Na kuchnie regionów Hiszpanii wpływ miało bardzo wiele różnych tradycji kulinarnych. Wśród nich wyróżnić można:
arabską - użycie ryżu i szafranu, a także niektóre desery bakaliowe
meksykańską - ziemniaki, papryka
angielską - wyrób ginu na Balearach
francuską - kremy, ciasta

Wierzynek

Wierzynek – słynna restauracja mieszcząca się w Krakowie przy Rynku Głównym. Założona została w 1945 roku przez Kazimierza Książka jako restauracja Pod Wierzynkiem. Jej nazwa nawiązuje do postaci mieszczanina Mikołaja Wierzynka i wydanej przez niego w XIV wieku uczty.
Restauracja znajduje się w kamienicy Morsztynowskiej (nr 16) i kamienicy Pinocińskiej (nr 15) oraz na piętrze kamienicy Hetmańskiej (nr 17). Parter zajmuje kawiarnia. Pierwsze piętro składa się z czterech sal: Sali Zegarowej, Tatrzańskiej, Kolumnowej i Wierzynkowej. Pół piętra wyżej znajduje się Sala Rycerska. Na drugim piętrze znajdują się trzy sale: Sala Pompejańska Duża i Mała oraz Sala Klubowa. Są to sale, w zależności od potrzeb, restauracyjne, konferencyjne lub taneczne.
Obecnie restauracja jest w rękach Elżbiety Filipiak – żony znanego krakowskiego biznesmena Janusza Filipiaka.

Szczyrk

Szczyrk (niem. Schirk) to gmina miejska o charakterze turystyczno-wypoczynkowym w województwie śląskim, w powiecie bielskim.
W latach 1976-1990 miejscowość była siedzibą władz gminy wiejskiej Szczyrk. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa bielskiego.
Położone geograficznie w Beskidzie Śląskim. Jednak nie znajduje się w historycznych granicach Śląska Cieszyńskiego. Bliższa mu jest Żywiecczyzna (część Małopolski) i Beskid Żywiecki, a co za tym idzie Górale Żywieccy. Szczyrk leży na południe od Bielska-Białej, północny wschód od Wisły i północny zachód od Żywca, w dolinie Żylicy.
Miasto należy do Euroregionu Beskidy.
Według danych z 30 czerwca 2004 2, miasto miało 5810 mieszkańców.
W Szczyrku podczas IX Zimowego Europejskiego Festiwalu Młodzieży "Śląsk-Beskidy 2009" odbywały się zawody w skokach narciarskich, kombinacji norweskiej, biegach narciarskich, narciarstwie alpejskim i snowboardzie. Ponadto miasto było główną bazą całego festiwalu, tu też odbyła się ceremonia otwarcia.

Bakłażan

Najlepsze będą młode, małe bakłażany, w których nie czuć jeszcze goryczy. Zanim wykorzystamy bakłażana do potrawy, najpierw myjemy go i usuwamy listki kwiatu wraz z jego nasadą. Nie obieramy go, gdyż owoc utraciłby wiele wartości odżywczych. Posypujemy go solą i skrapiamy sokiem z cytryny, żeby pozbyć się ewentualnej goryczki miąższu. Warto pamiętać, że bakłażan nie należy do warzyw szczególnie aromatycznych i że warto łączyć go z innymi warzywami. 
Bakłażany doskonale smakują panierowane, smażone lub duszone z dodatkiem czosnku i cebuli. Ostatnio robią karierę przyrządzane na grillu, zarówno jako przystawka lub dodatek, jak i danie główne. Można je także zapiekać i faszerować. Z ugotowanych sporządza się natomiast doskonałe pasty. Jeśli zamierzamy smażyć bakłażana, dobrze jest go wcześniej posolić, nie dla zabicia goryczki, ale dla zmniejszenia jego właściwości chłonnych. W przeciwnym razie wessie oliwę jak gąbka.

Provolone

Pochodzący z południowych Włoch ser Provolone, znany również jako Provola, zalicza się z uwagi na swoją konsystencję do grona serów twardych typu filata. Jest on więc bliskim krewniakiem sera Caciocavallo. Zaskakuje nas różnorodnością kształtów i nazw. W zależności od formy i wielkości określa się go innym mianem - Włosi są w tej kwestii bardzo kreatywni. Podczas gdy Giganti, Pancettoni i Topolino stanowią jego mniejsze wersje, to Pancette ma kształt walca, Mandarini, Meloni i Provole - kuli, a Ragusani - kwadratu. Owijany sznurkiem Provolone jest z reguły okrągły, owalny lub gruszkowaty. Pokrywa się go cienką i gładką warstwą żółtej parafiny. Jego zwarty, lekko elastyczny miąższ charakteryzuje mała ilość dziur i skala barw sięgająca od białej po żółtą. 
Provolone nabyć można w dwóch wariantach smakowych: łagodnym - tipo dolce w postaci sera podpuszczkowego, wyprodukowanego z udziałem podpuszczki cielęcej oraz pikantnym, tj. tipo piccante, w przypadku którego sięga się po podpuszczkę koźlęcą. Czas dojrzewania Provolone wynosi 2-6 miesięcy, a zawartość tłuszczu w suchej masie sięga 45%.

Psianka podłużna

Psianka podłużna (Solanum melongena) to prawidłowa nazwa botaniczna gatunku roślin z rodziny psiankowatych. Roślina ta jednak znana jest głównie pod zwyczajowymi nazwami jako oberżyna, bakłażan, gruszka miłosna, a także jajko krzewiaste i bakman. Pochodzi z tropikalnej Afryki, Egiptu, Arabii i Indii. W Polsce uprawiana wyłącznie w sprzyjających warunkach mikroklimatycznych.

W Indiach i Afryce na południe od Sahary oberżyny stanowią istotny składnik jadłospisu ubogiej ludności. Mogą być przyrządzane na różnorodne sposoby.

Uważana jest za afrodyzjak.
W niektórych państwach 10 marca obchodzone jest tzw. "święto Bakmana", któremu towarzyszy zazwyczaj jedzenie wielkich ilości bakłażanów.
Odmiana "Golden eggs" ma piękne jajowate owoce, najpirw białe, a potem żółte. Jest hodowana jako roślina doniczkowa.

Maltańska kuchnia

Kuchnia maltańska to przede wszystkim proste i pożywne dania. Posiłki przyrządzane są szybko i nieskomplikowanie, ponieważ upał nie pozwala na zbyt długie przygotowywanie posiłków w kuchni. Kuchnia obfituje w niezliczone ilości ryb oraz owoce morza. Najpopularniejszymi daniami są przede wszystkim ross il-forn (ryż z dodatkiem mięsa wołowego bądź wieprzowego, zapiekany z serem), torta tal-lampuki (pasztet rybny z dodatkiem: pomidorów, cebuli oraz szpinaku) oraz timpana (makaron zapiekany z wołowiną). Wyspa jest znana z produkcji win: Lachryma Vitis (białe oraz czerwone), Marsovin (białe, różowe oraz czerwone). Dużym powodzeniem cieszą się również piwa, do najpopularniejszych zaliczane są: Hop Leaf oraz Cisk Lager. Malta oprócz win i piw słynie z produkcji najlepszych fig, migdałów, cytrusów oraz oliwek.

Obce wpływy odgrywają znaczącą rolę w maltańskiej kuchni. Bliskość Włoch spowodowała rozpowszechnienie na Malcie potraw z makaronu, po Brytyjczykach zostały steki, szarlotka i smażona ryba z frytkami. Autentyczne maltańskie potrawy należą do kuchni śródziemnomorskiej.
Potrawy charakterystyczne dla Malty:
Zupy
Aljotta - zupa rybna, przyprawiona cebulą i ziołami
Brodu - bulion wołowy z dodatkiem selera, kabaczka i rzepy
Kawlata - zupa jarzynowa z wieprzowiną lub maltańskimi kiełbaskami
Minestra - zupa jarzynowa, podobna do włoskiej minestrone, lecz gęstsza
Soppa tal-armla - zupa jarzynowa podawana z kozim serem
Pasta
Ross fil-forn - ryż z siekaną wołowiną, jajami, pomidorami i szafranem
Timpana - zapiekanka z makaronu, mięsa, warzyw, sera i jaj
Jarzyny
Potrawy z miejscowych warzyw są często nadziewane farszem z mielonego mięsa, cebuli, pietruszki, oliwek, czerstwego pieczywa, ziół i pomidorów.
Brungiel - nadziewane bakłażany
Kapunata - bakłażany, pomidory, zielona papryka i czosnek
Qagoc c mimli - nadziewane karczochy
Qara'bali mimli - nadziewany kabaczek
Ryby i owoce morza
Lampuka - ryba migrująca wzdłuż wybrzeży maltańskich od września do listopada
Accola - seriola
Awwija - homar
Calamari - kałamarnica (nadziewana, smażona lub duszona)
Cerna - granik
Clamar - kałamarnica
Dott - wrakoń
Gamblu - wielka krewetka
Granc - krab
Merluzzo - morszczuk
Qarnita - ośmiornica (często smażona w czosnku lub duszona w sosie z czerwonego wina)
Tamar - omułek
Tunnagg - tuńczyk (często gotowany z pomidorami, zieloną papryką i cebulą)
Potrawy z mięsa
Bragioli - zrazy wołowe z nadzieniem z mielonego mięsa, oliwek, jaj, bekonu, czerstwego pieczywa i pietruszki.
Fenek biz-Zalza - potrawka z królika z dodatkiem cebuli, ziół i wina.
Torta tal-fenek - pasztet z królika.
Sery
Gbejna - owczy ser, który podaje się świeży, podsuszony lub przyprawiony. Jest to specjalność Gozo.
Napoje
Na Malcie można kupić rodzime wina i piwa. Przykładem może być Farson's Shandy - połączenie piwa i lemoniady. Najbardziej charakterystyczny napój to Kinnie - maltańska wersja coca-coli, z pomarańczową goryczką.

Malta

Malta, Republika Malty (Repubblika ta' Malta, Republic of Malta) – państwo wyspiarskie położone w Europie Południowej, na Morzu Śródziemnym, na południe od Sycylii.

Jagody

http://kolczasto.blox.pl/resource/jagody.jpg

Sałatka makaronowa z kurczakiem

• piersi z kurczaka, pokrojone w paski
• sos sojowy
• oliwa 
• czosnek
• bazylia

Zamarynować kurczaka w/w składnikach na noc. Następnie usmażyć go na oleju z masłem. Zostawić do przestygnięcia.

• kolorowy makaron świderki
• kilka marchewek
• brokuł
• 2 papryki - czerwona i zielona
• pomidorki koktajlowe
• pieczarki
• czerwone wino
• zielone pesto
• kiszony ogórek
• 1 łyżka musztardy
• koperek
• ziarna słonecznika

Makaron ugotować al dente, wymieszać z pesto, kurczakiem pokrojonym w paseczki, marchewką pokrojoną w półksiężyce i ugotowaną na półtwardo, z pokrojonym brokułem (ugotowanym w wodzie z solą i cukrem), papryką pokrojoną w kostkę, pomidorkami pokrojonymi w ćwiartki, dodać pieczarki pokrojone w plasterki i uduszone na maśle z czerwonym winem i solą, domieszać ogórek kiszony pokrojony w kostkę. Wymieszać z musztardą, posiekanym koperkiem i podrumienionymi ziarnami słonecznika. Ew. dodać sól i pieprz. Zostawić na kilka godzin, aby smaki przegryzły się.

Komosa ryżowa

Komosa ryżowa (Chenopodium quinoa L.) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny komosowatych (Chenopodiaceae). Uprawiany w Ameryce Południowej. Jest blisko spokrewniona z pospolicie występującą w Polsce komosą białą (Chenopodium album). W Polsce notowano dawniej jej występowanie w okolicach Gubina. Status gatunku we florze Polski: efemerofit.

Roślina uprawna: pochodzi z Ameryki Południowej, gdzie jest uprawiana od 5 tysięcy lat. Była podstawowym pokarmem w państwach Inków i Azteków. Ziarno komosy ryżowej (zwane quinoa lub ryż peruwiański) jest produktem wysokobiałkowym. Prowadzone są prace nad wprowadzeniem jej do uprawy w krajach rozwiniętych, również w Polsce.
Młode liście są jadalne, nadają się na surówki i sałatki.

Ratatouille

Ratatouille (czasem używana spolszczona nazwa ratatuj) - potrawa pochodząca z Nicei. Danie to opiera się na składnikach warzywnych - przede wszystkim na bakłażanach, cukinii, papryce, cebuli i pomidorach.
Pokrojone warzywa zrumienia się kolejno na oliwie z oliwek, a następnie przekłada do garnka i dusi. Całość doprawia się solą, pieprzem, czosnkiem i tymiankiem. Ratatouille podaje się na ciepło, często udekorowane gałązką tymianku, posypane fetą, razem z jajkiem w koszulce, z plastrami białego sera lub grzankami z bagietki posypanymi parmezanem. Na zimno bywa podawane z mięsami lub na kanapkach.
Podobne potrawy znane są w całym basenie Morza Śródziemnego, są to np., peperonata (Włochy), pisto (Andaluzja), briam (Grecja), bohemienne (Prowansja), czy nawet leczo (Węgry).

0,5 kg dojrzałych pomidorów,
2 cebule,
2 czerwone papryki,
1 duży bakłażan,
2 cukinie,
4 ząbki czosnku,
oliwa z oliwek,
2 listki laurowe,
tymianek,
sól,
pieprz do smaku.

Pomidory na chwilę zanurzyć we wrzątku, schłodzić i zdjąć skórkę. Pokroić na spore kawałki. Na patelni rozgrzać oliwę. Wrzucić pokrojoną w krążki cebulę na rozgrzany na patelni tłuszcz. Dorzucić bakłażany pokrojone w grubą kostkę i smażyć przez 5 minut. Dodać cukinię pokrojoną w plasterki. Po 5 minutach wrzucić pomidory, a po kolejnych 3 minutach dorzucić paprykę pokrojoną w cienkie paski, przeciśnięty czosnek, liście laurowe i resztę przypraw.

Skrzypłocz

Skrzypłocze nazywane są żywymi skamieniałościami, gdyż bardzo podobne formy znajdujemy w osadach sprzed 350 mln lat. Ciekawostką jest to, że krew skrzypłoczy ma barwę niebieską. Charakteryzuje się jałowością. i ma właściwości bakteriobójcze. Używa się ją do produkcji testerów bakteryjnych. Testy bakteryjne wykonane z krwi skrzypłoczy wykorzystywane są m.in. w przemyśle kosmicznym do natychmiastowego kontrolowania jałowości podzespołów szykowanych do ekspedycji w sondach kosmicznych, w razie podejrzenia o kontaminację.
Skrzypłocze osiągają rozmiary do 60 cm, są mięsożerne i najchętniej przebywają w wodach przybrzeżnych. Występuje w wodach Atlantyku u wybrzeży Ameryki Północnej i Środkowej oraz u płd-wsch. wybrzeży Pacyfiku.

Przyrządza się podobnie jak kraby (pomimo dziwnego wygladu to ich bliski krewniak) - w smaku jest zresztą bardzo do nich podobny.

www.wikipedia.pl/it/de